Ιμπεριαλιστική ωμότητα-Καπιταλιστική βαρβαρότητα: ανάγκη ζωής η συγκρότηση της πάλης των μαζών!

ΗΠΑ – ΝΑΤΟ φονιάδες των λαών  –  Έξω οι βάσεις – Αλληλεγγύη στο βενεζουελάνικο λαό

Τα «έργα και ημέρες» των ΗΠΑ αυτή τη φορά στη Λατινική Αμερική και τη Βενεζουέλα συγκεκριμένα, είναι άλλη μια απόδειξη της απελευθέρωσης των πιο επιθετικών μορφών και δυνάμεων του κεφάλαιου παγκόσμια. Τουλάχιστον για όσους επιμένουν να βλέπουν τις ανειρήνευτες αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών σαν παράγοντα που καθορίζει τις εξελίξεις και όχι σαν ιδεοληψίες και ατζέντα του άλλοτε «ειρηνιστή»,άλλοτε πολεμοχαρή Τραμπ. Και τις καθορίζουν, στην σκοτεινή εποχή για τους λαούς και την εργατική τάξη, ακριβώς στη βάση της ήττας του Εργατικού Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος, της αποσυγκρότησης – διάλυσης των μετώπων πάλης των εργατολαϊκών μαζών απέναντι στις καπιταλιστικές-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.

Η στυγνή, απροκάλυπτη, σοκαριστική ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Καράκας, με την απαγωγή του προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο και της γυναίκας του, αποτυπώνουν στην πράξη το τι ακριβώς σήμαινε η αλλαγή της αμερικάνικης εθνικής στρατηγικής ασφάλειας (NSS). Πως δηλαδή θα επικαιροποιηθεί το δόγμα Μονρόε – μετέπειτα Ρούζβελτ, τελικά πως ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός θα καταφέρει να έχει την κυριαρχία στο δυτικό ημισφαίριο. Ευρύτερα όμως, σε πλανητικό επίπεδο, τελικά πως οι ΗΠΑ θα καταφέρουν να επιβεβαιώσουν την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, ανακόπτωντας τη δυναμική άλλων ιμπεριαλιστών και περιφερειακών δυνάμεων που ήδη αμφισβητούν την υπάρχουσα κατάσταση.

Τα πραξικοπήματα και οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στη Λατινική Αμερική, η γενοκτονία στην Παλαιστίνη, οι βομβαρδισμοί στη Μέση Ανατολή, στη Νιγηρία, το πολεμικό σφαγείο στην καρδιά της Ευρώπης στην Ουκρανία, θα συνεχίσουν να είναι μέρος της τραγικής ακολουθίας λαών και χωρών. Μιας λίστας που θα συνεχίσει να προσθέτει φρικαλεότητες, πλάι στην καθημερινή, συστηματική χωρίς όριο εκμετάλλευση δισεκατομμυρίων προλετάριων και ευρύτερα του κόσμου της δουλειάς, που θα πληρώνει τις συνέπειες της ήττας,, της αποσυγκρότησης της εργατικής τάξης και το ότι οι λαϊκές δυνάμεις βρίσκονται στο περιθώριο.

Αυτή είναι και η βάση που έχει κουρελιαστεί κάθε έννοια «διεθνούς δικαίου», έχοντας αντικατασταθεί με την επιβολή δια της ισχύος, της ωμής έκφρασης των δοσμένων συσχετισμών δυνάμεων κάθε φορά και σε κάθε περιοχή. Εξάλλου, οι όποιες αναστολές και η  όποια τήρηση των «κανόνων» από τους ιμπεριαλιστές, είχαν να κάνουν με τους περιορισμούς που τους επέβαλλε η πορεία της νικηφόρας έκβασης των αγώνων της  εργατικής τάξης.

Αυτή την ανάγνωση κάνουν και οι εδώ εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης, με τις ελεεινές δηλώσεις του Μητσοτάκη για τη Βενεζουέλα να ακολουθούνται από εγκληματικές προς το λαό πολιτικές θανάσιμης πολεμικής εμπλοκής στο ανθρωποσφαγείο στην Ουκρανία, ως πρωτοπαλίκαρο και της Συμμαχίας των Προθύμων. Προϋπόθεση όμως για το προχώρημα των τυχοδιωκτικών βλέψεων τους, βάση για τις προκλητικές προς τα φιλειρηνικά αισθήματα του λαού δηλώσεις τους, η επικράτηση πάνω στον «εσωτερικό εχθρό», η επικράτηση της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο. Η ένταση της υφαρπαγής της υπεραξίας και του πλούτου που παράγει ο κόσμος της δουλειάς, τα 13ωρα, οι μισθοί φτώχειας των εργαζομένων της πόλης και το ξεκλήρισμα των αγροτών της υπαίθρου είναι δεμένα με την πολιτική βαθέματος εξάρτησης και εμπλοκής στις αιματοβαμμένες, αντιδραστικές μεθοδεύσεις των ιμπεριαλιστών.

Ανάγκη ζωής λοιπόν η συγκρότηση αντιστάσεων απέναντι στην πολιτική κεφάλαιου-ιμπεριαλισμού. Η καλύτερη έκφραση αλληλεγγύης στον δοκιμαζόμενο λαό της Βενεζουέλας, είναι η συγκρότηση της πάλης των εργατολαϊκών μαζών σε κάθε χώρα, κόντρα στη δολοφονική δράση των ιμπεριαλιστών και την πολιτική του κεφάλαιου που απαξιώνει τη ζωή του λαού και εντείνει την εκμετάλλευση. Σε ότι μας αφορά, νίκη στα μπλόκα της αγροτιάς, πάλη για  μεροκάματα ζωής και όχι εξαθλίωσης, έξω ΗΠΑ ΝΑΤΟ βάσεις, κάτω η πολεμική εμπλοκή,  αλληλεγγύη στο λαό της Βενεζουέλας!