Μονόδρομος για τους εκπαιδευτικούς η συγκρότηση αντιστάσεων απέναντι στη πολιτική υπουργείου-κυβέρνησης-κεφάλαιου!

Κάθε νέα χρονιά, κάθε νέο σχολικό έτος που φορτώνει περισσότερο βάρος κυβερνητικής επίθεσης στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και αλαφρώνει από τις ζητούμενες αντιστάσεις και  αγώνες, γίνεται πιο ανυπόφορο. Είναι αυτές οι μέρες που εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές αγωνιούν για το πως θα έρθει και πως θα βγει η νέα χρονιά, με τις συνθήκες δουλειάς να γίνονται ολοένα και πιο δύσκολες σε όλα τα επίπεδα.

Αν είναι αναπληρωτές, περιμένουν το αν, πότε και που θα προσληφθούν τη νέα χρονιά, αδυνατώντας να προγραμματίσουν τις ζωές τους, επενδύοντας σε ”ταξίδια” πολλών χιλιομέτρων και στο κυνήγι ακριβοπληρωμένων προσόντων. Με μισθούς που μετατρέπονται σε μισθούς φτώχειας, αν υπολογίσουμε τα πανάκριβα νοίκια, τα πάγια έξοδα, μετακίνηση κλπ. Προερχόμενοι από ένα καλοκαίρι που ήταν επί της ουσίας χειμώνας, αν αναλογιστούμε τα επιδόματα ψίχουλα της ΔΥΠΑ, τα οποία όχι μόνο πλέον θα δίνονται σε πολύ λιγότερους(βλέπε όριο 175 ενσήμων) αλλά και με προϋποθέσεις (προπληρωμένη κάρτα), εξοργίζοντας τόσο κόσμο που περίμενε έστω και από αυτό το ποσό για να καλύψει αυξανόμενες ανάγκες!

Όσο για τους μόνιμους, τα πράγματα δεν είναι και πολύ καλύτερα, αφού οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, τα  άγχη της εντατικοποίησης που τους φορτώνει το υπουργείο μεγαλώνουν και φυσικά εκπαίδευση στα πλαίσια των ταξικών φραγμών στους μαθητές αλλά και της υποταγής των διδασκόντων μέσω και της εφαρμογής της αξιολόγησης. Η οποία αξιολόγηση φαίνεται να είναι προτεραιότητα για την κυβέρνηση, γιαυτό και εν μέσω καλοκαιριού φορτώνει ολοένα και περισσότερα πειθαρχικά νεοδιόριστους που ακόμα αντιστέκονται στην υλοποίησή της. Πατώντας πάνω στην ανάγκη καθηγητών και δασκάλων να αποκτήσουν μόνιμη και σταθερή δουλειά, μετά από τόση περιπλάνηση και θυσίες, τους εκβιάζει να αποδεχτούν το πλαίσιο της πειθάρχησης ΑΚΡΙΒΩΣ για να καταργήσουν τη μονιμότητα και τη σταθερότητα, να φτιάξουν εκπαιδευτικούς που θα υφίστανται και θα διδάσκουν  την υποταγή στο ”δίκιο” του κεφάλαιου, της αστικής τάξης, του ”ανήκομεν εις τη Δύση”, των αντιδραστικών πολιτικών που εφαρμόζει η κυβέρνηση απέναντι στον λαό. Τελικά, για να μάθουν και οι ίδιοι πως η ανέχεια είναι η ”κανονικότητα”, αφού ιδιαίτερα τα 776 ευρώ των νεοδιόριστων αποτελούν πρόκληση και δίκαια εξοργίζουν.

Με το ξεκίνημα της χρονιάς, είναι ανάγκη να μπει μπροστά, να ιεραρχηθεί η κατεύθυνση της πάλης απέναντι στην πολιτική που σαρώνει εργασιακά δικαιώματα, διαμορφώνει αντιδραστικό κλίμα και ενισχύει την ταξικότητα στα σχολειά. Του μαζικού οργανωμένου αγώνα, που θα βάζει μπροστά τα κοινά συμφέροντα όλου του κλάδου για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος ζωής, δεμένες με την πάλη για να ανατραπεί το πλαίσιο της αξιολόγησης και του επιθεωρητισμού. Ενός πλαισίου που είτε με εκβιασμούς και με απειλές, είτε με πειθαρχικά διώξεις και απολύσεις, θέλουν να είναι η νέα πραγματικότητα στα σχολειά.

Οι αντιστάσεις που θα υπάρξουν ή δε θα υπάρξουν, η πάλη ενάντια στις αυταπάτες της ανάθεσης και των ”εύκολων δρόμων”, η μαζικοποίηση συνελεύσεων με αποφάσεις αγώνα, συνολικά η όποια έκβαση αυτής της πάλης, είτε θα δώσει ανάσες στους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς είτε θα επιδεινώσει τους όρους της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της εργασιακής τους ζωής.