Περισσότερη αξιολόγηση , περισσότερη αντιλαϊκή πολιτική…

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον

Η επέτειος της 8 Μάρτη είναι σημαντική μέρα για τη συμβολή της γυναίκας στην υπόθεση του αγώνα και της απελευθερωτικής προοπτικής της εργατικής τάξης. Όπως και κάθε επέτειος της ένδοξης πορείας του Ε.Ε.Κ.Κ. ζωντανεύει στους επίκαιρους αγώνες ενάντια στην εκμετάλλευση, το πόλεμο και την κλιμακούμενη φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής. 

Η γυναίκα, και στην εποχή μας όπως

Οι μήνες κινηματικής ανυπαρξίας στον κλάδο των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επικάθονται στον αρνητικό συσχετισμό για το σύνολο των εργαζομένων. Αυτή είναι και η βάση στην οποία ξετυλίγονται όλα τα νέα επεισόδια του απλώματος και βαθέματος της επίθεσης, της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφάλαιου. Η συνταγματική αναθεώρηση και η ολική αναμόρφωση του τοπίου στην εκπαίδευση αυτό ομολογούν,

Ο φασίστας υπουργός μετανάστευσης Πλεύρης έβαλε σε αμφισβήτηση ακόμη και το μενού το οποίο δίνεται στις δομές μεταναστών. Από το 2011 δήλωνε: « φύλαξη των συνόρων δε μπορεί να υφίσταται αν δεν υπάρχουν απώλειες και για να γίνω κατανοητός, αν δεν υπάρχουν νεκροί…». Αυτός είναι ο πολιτικός προϊστάμενος του λιμενικού, αυτή είναι η επίσημη πολιτική για τη μετανάστευση σήμερα που

Έχει περάσει μια εβδομάδα από το νέο έγκλημα του κεφαλαίου στη μπισκότοβιομηχανία της βιολαντα. Ένα έγκλημα της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, το οποίο για ακόμα μια φορά αποκαλύπτει στα μάτια του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου τους στυγνούς όρους εκμετάλλευσης που επιβάλλει στην εποχή μας η κυριαρχία των δυνάμεων της κεφαλαιοκρατίας.

Το νέο αυτό περιστατικό

* Παραθέτουμε εκ νέου ένα άρθρο δημοσιευμένο στις 11/09/2025, με αφορμή το οριστικό ”όχι” του ΣτΕ για την επιστροφή των δυο επιπλέον μισθών στο δημόσιο.  Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές “νομιμοποιημένων αιτημάτων”. Πάλη ενάντια στις αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, των αιτημάτων που “χωράνε” στις αντοχές της οικονομίας. Πάλη