Συμβολή Αντίστασης Εκπαιδευτικών | Συγκρότηση αντιστάσεων, μαζικός αγώνας και απεργία το οξυγόνο για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς!

Δεν χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να αντιληφθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων καθηγητών και δασκάλων, το πόσο ανυπόφορη έχει πλέον γίνει η εργασιακή τους πραγματικότητα. Ήδη για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές η αγωνία του καλοκαιριού για το που, πότε, εάν θα προσληφθούν (και για πολλούς συνεχίζεται) πήγαινε πλάι στην εξοργιστική κατάσταση του πενιχρού ταμείου ανεργίας, με την αύξηση των προϋποθέσεων και την παροχή του υπό όρους (βλέπε προπληρωμένη κάρτα). Όμως το βασικό ζήτημα, κοινό για αναπληρωτές, μόνιμους και ειδικά για τους νεοδιόριστους, είναι οι εξευτελιστικοί μισθοί που πλάι στα πανάκριβα νοίκια, το υπέρογκο κόστος ζωής συνολικά, μετατρέπονται σε μισθούς φτώχειας. Αναγκάζεται έτσι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό να βρίσκει και δεύτερη δουλειά, για να καταφέρνει να τα βγάζει πέρα. Μπορεί εύκολα κάποιος να κάνει το συσχετισμό με την εργασιακή γαλέρα που επικρατεί και στον ιδιωτικό τομέα, με τις απλήρωτες υπερωρίες, τις δυο και τρεις δουλειές, τα μεροκάματα πείνας, πριν ακόμα ψηφιστεί το νομοσχέδιο για το 13ωρο που θα κατοχυρώσει και θα προχωρήσει τον εργασιακό μεσαίωνα.

Επίσης, δε χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να διαπιστώσουμε πως η κυβέρνηση δε θα κάνει βήμα πίσω από την παγίωση του πλαισίου της αξιολόγησης, της πειθάρχησης και της υποταγής των εκπαιδευτικών στα θέλω της αστικής τάξης και του κεφάλαιου. Ενός αντιδραστικού πλαισίου που θέλει να μετατρέψει τον εκπαιδευτικό σε παιδονόμο, να διδάσκει και να επιβάλλει την πειθάρχηση αφού πρώτα την έχει υποστεί ο ίδιος. Να μάθει πως η πάλη, η απεργία, η οργάνωση ενάντια στην αντεργατική πολιτική πλέον θα διώκονται, να “αντιληφθεί” πως τα κουκιά των μισθών είναι μετρημένα, να γίνει δάσκαλος και καθηγητής στα ”πρότυπα” της επελαύνουσας βαρβαρότητας του συστήματος απέναντι στον κόσμο της δουλειάς.

Με την ίδια πολιτική κατεύθυνση και στόχευση, φτιάχνουν ένα σχολείο ολοένα και πιο ταξικό για τα παιδιά του λαού, είτε με Πανελλήνιες είτε χωρίς (δηλαδή τριπλές Πανελλήνιες, λόγω της τράπεζας θεμάτων!). Τα χιλιάδες κενά, που αηδιαστικά τα ΜΜΕ και τα κυβερνητικά στελέχη προσπαθούν να τα αποδώσουν στις άδειες των νεοδιόριστων, είναι αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής και αυτούς που επηρεάζουν είναι οι μαθητές και εργασιακά τους εκπαιδευτικούς. Τελικά, φτιάχνουν το νέο σχολείο που θα αντιστοιχεί στη νέα εποχή της έντασης της επίθεσης, της ιδεολογικής τρομοκρατίας και φασιστικοποίησης. Με τους εκπαιδευτικούς να εργάζονται υπό τη δαμόκλειο σπάθη της αξιολόγησης, χωρίς μόνιμη και σταθερή δουλειά, με μισθούς φτώχειας, να διδάσκουν τις σάπιες αξίες και την ιδεολογία του συστήματος. Όσο για τους μαθητές, να αποδέχονται τη κανονικότητα του “δεν κάνω εγώ για τα γράμματα”, μαθαίνοντας από νωρίς την υποταγή στους αυριανούς εργοδότες, στα “δίκια” και τις “αξίες” της αστικής τάξης.

Όσο λοιπόν θα καθυστερούν οι εκπαιδευτικοί να αναζητήσουν το δρόμο της μαζικής πάλης, της συγκρότησης αντιστάσεων απέναντι στη πολιτική υπουργείου-κυβέρνησης-κεφάλαιου, τόσο θα επιδεινώνονται οι όροι δουλειάς, από το μεροκάματο και τις συνθήκες διαβίωσης έως και τις συνθήκες διδασκαλίας στη τάξη. Ο προδοτικός ρόλος του κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή από το σύνολο των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα, έχουν επιδράσει καθοριστικά στην απομαζικοποίηση των συλλογικών διαδικασιών και των κινητοποιήσεων. Ο βερμπαλισμός, το εικονικό κίνημα, η επένδυση στη ”δικαστική δικαίωση” και κυρίως η απαξίωση της κατεύθυνσης της πάλης για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος ζωής, της πάλης για μόνιμη σταθερή δουλειά κόντρα στο πλαίσιο των νόμων της αξιολόγησης, έπαιξαν διαλυτικό ρόλο στις απαιτούμενες αντιστάσεις του κλάδου.
Είναι λοιπόν πιο αναγκαίο από ποτέ το δυνάμωμα των μαζικών αγώνων, για να ανατραπεί η πολιτική της φτώχειας, της πειθάρχησης, της τρομοκρατίας. Με επίγνωση των αρνητικών συσχετισμών για την υπόθεση που παλεύουμε αλλά έχοντας στο νου πως είμαστε κομμάτι του εργαζόμενου λαού που βιώνει πλευρές της ίδιας αντεργατικής πολιτικής. Με αποφασιστικότητα, χωρίς περιστροφές και δισταγμούς, να προτάξουμε τη πάλη για μεροκάματα ζωής κι όχι επιβίωσης, αίτημα πάλης που ενώνει το σύνολο του κλάδου και όλων των εργαζομένων. Δεμένα με τη πάλη απέναντι στον επιθεωρητισμό και τη τρομοκρατία, τη πάλη για μόνιμη και σταθερή δουλειά.

* ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΖΩΗΣ

* ΚΑΤΩ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ 13ΩΡΟ

* ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ-ΚΑΤΩ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ

* ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Όλοι στις γενικές συνελεύσεις των επόμενων ημερών      –    Όλοι στην απεργία 1 Οκτώβρη

               ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ