Δημοσιεύτηκε 21 Δεκ 2025, 14:05
Περισσότερη αξιολόγηση , περισσότερη αντιλαϊκή πολιτική…
Χωρίς καθόλου να χάσει χρόνο, το υπουργείο και η κυβέρνηση ήδη επεκτείνει το πλαίσιο της αξιολόγησης στα σχολεία, με νέο επεισόδιο το “Eduquality”. Πλέον μαθητές και γονείς θα έχουν τη δυνατότητα να αξιολογούν τη σχολική μονάδα (τι ακριβώς άραγε;), αντιδραστικοποιώντας παραπέρα το πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου για τα παιδιά του λαού, τους γονείς τους και φυσικά για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.
Για τους τελευταίους, αποδεικνύεται στην πράξη πως η αξιολόγηση τελικά δεν είναι απλά “ένα σόου που άντε να το κάνουμε να ξεμπερδεύουμε”, αλλά δομικό στοιχείο της επίθεσης στα εργασιακά τους δικαιώματα όπως και στα δικαιώματα των μαθητών. Ο επιθεωρητισμός στα σχολειά φέρνει την υποταγή, την τρομοκρατία, τσακίζει το δικαίωμα στη μόνιμη σταθερή δουλειά, ενώ παγιώνει τον εργασιακό μεσαίωνα και τους μισθούς φτώχειας. Δεν είναι το “τέλος των βασάνων”, αλλά αρχή μιας νέας έντασης επίθεσης.
Κάπως έτσι, καλούνται οι μαθητές και οι γονείς να “αξιολογήσουν”, να “καταγγείλουν” όποια “παθογένεια” εντοπίζουν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μια πολιτική που διασπά τον κλάδο, την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζόμενων εκπαιδευτικών και των γονέων, μετατρέπει τον εκπαιδευτικό σε παιδονόμο. Επιτρέποντας έτσι στην κυβέρνηση και την τάξη την οποία εκπροσωπεί να περάσει πιο εύκολα τις αντιλαϊκές πολιτικές, των ταξικών φραγμών, του αντεργατικού τοπίου. Τελικά την πολιτική όλα στο κεφάλαιο, την πολιτική που μαθαίνει στον εκπαιδευτικό να υφίσταται και μετέπειτα να διδάσκει την υποταγή στο δίκιο του κεφάλαιου, του κόσμου της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Άρα για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και του μεροκάματου, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας, τις μαζικές προσλήψεις και τη μόνιμη σταθερή δουλειά, όρος είναι η συγκρότηση αντιστάσεων και πάλης για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής και του επιθεωρητισμού. Όπως και να σερβίρουν το πλαίσιο της αξιολόγησης, “μη τιμωρητικό”, “καλοπροαίρετων και βοηθητικών συμβούλων”, “συνεννοήσιμων διευθυντών” ή “ανάδειξης της οπτικής από την πλευρά γονέων – μαθητών”, όλα αυτά είναι τυράκια για τις παγίδες της κυβερνητικής πολιτικής. Η ασφυκτική εργασιακή πραγματικότητα, οι αστικοί εκβιασμοί, η υποταγή και η φασιστικοποίηση σπάνε μόνο με αγώνες τέτοιους, που θα καθιστούν την πάλη των εργαζόμενων υπολογίσιμο αντίπαλο.
ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Διαβάστε επίσης:
26 Μάι 2026Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και
26 Μάι 2026
22 Μάι 2026Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για
06 Μάι 2026Σε μια βαθιά εχθρική για τους εργαζομένους τοποθέτηση, προέβη o πρόεδρος του Σωματείου Ξενοδοχοϋπαλλήλων Χανίων (όλη η τοποθέτηση εδώ).
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς για αυτά που διαβάζουμε όλα αυτά τα χρόνια από το σωματείο αυτό. Ο κύριος αυτός δε βρίσκεται σε σύγχυση άλλα είναι ξεκάθαρα με το μέρος των ξενοδόχων και της αστικής τάξης της
05 Μάι 2026Δε χρειάζεται καμία οικονομική ανάλυση, ούτε οι παραπομπές σε οικονομικούς δείκτες για να αντιληφθεί κανείς ποια είναι η ασφυκτική καθημερινότητα του κόσμου της δουλειάς. Αυτοί που παράγουν με ολοένα και δυσκολότερες συνθήκες, με ιδρώτα και αίμα, όλο τον πλούτο της κοινωνίας, είναι οι ίδιοι που στερούνται πλέον και τα βασικά. Νοίκια που φτάνουν να δεσμεύουν, για σπίτι 60τμ στο κέντρο
30 Απρ 2026Καθημερινά η εργατική τάξη βιώνει στο πετσί της, χωρίς καμιά δυνατότητα έστω αυταπατών, τη βαρβαρότητα του συστήματος που ωμά στερεί τον πλούτο απ’ αυτούς που τον παράγουν. Από το πεδίο της παραγωγής μέχρι το πεδίο των πολεμικών συγκρούσεων το καπιταλιστικό- ιμπεριαλιστικό σύστημα εκδηλώνει όλο και πιο έντονα τα χαρακτηριστικά της βαρβαρότητας. Μεγάλες μάζες εργαζομένων σ’ όλο τον πλανήτη στερούνται τα
