Δημοσιεύτηκε 21 Δεκ 2025, 14:05
Περισσότερη αξιολόγηση , περισσότερη αντιλαϊκή πολιτική…
Χωρίς καθόλου να χάσει χρόνο, το υπουργείο και η κυβέρνηση ήδη επεκτείνει το πλαίσιο της αξιολόγησης στα σχολεία, με νέο επεισόδιο το “Eduquality”. Πλέον μαθητές και γονείς θα έχουν τη δυνατότητα να αξιολογούν τη σχολική μονάδα (τι ακριβώς άραγε;), αντιδραστικοποιώντας παραπέρα το πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου για τα παιδιά του λαού, τους γονείς τους και φυσικά για τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς.
Για τους τελευταίους, αποδεικνύεται στην πράξη πως η αξιολόγηση τελικά δεν είναι απλά “ένα σόου που άντε να το κάνουμε να ξεμπερδεύουμε”, αλλά δομικό στοιχείο της επίθεσης στα εργασιακά τους δικαιώματα όπως και στα δικαιώματα των μαθητών. Ο επιθεωρητισμός στα σχολειά φέρνει την υποταγή, την τρομοκρατία, τσακίζει το δικαίωμα στη μόνιμη σταθερή δουλειά, ενώ παγιώνει τον εργασιακό μεσαίωνα και τους μισθούς φτώχειας. Δεν είναι το “τέλος των βασάνων”, αλλά αρχή μιας νέας έντασης επίθεσης.
Κάπως έτσι, καλούνται οι μαθητές και οι γονείς να “αξιολογήσουν”, να “καταγγείλουν” όποια “παθογένεια” εντοπίζουν στην εκπαιδευτική διαδικασία. Μια πολιτική που διασπά τον κλάδο, την αλληλεγγύη μεταξύ των εργαζόμενων εκπαιδευτικών και των γονέων, μετατρέπει τον εκπαιδευτικό σε παιδονόμο. Επιτρέποντας έτσι στην κυβέρνηση και την τάξη την οποία εκπροσωπεί να περάσει πιο εύκολα τις αντιλαϊκές πολιτικές, των ταξικών φραγμών, του αντεργατικού τοπίου. Τελικά την πολιτική όλα στο κεφάλαιο, την πολιτική που μαθαίνει στον εκπαιδευτικό να υφίσταται και μετέπειτα να διδάσκει την υποταγή στο δίκιο του κεφάλαιου, του κόσμου της εκμετάλλευσης και του πολέμου.
Άρα για τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και του μεροκάματου, το σπάσιμο του κλίματος τρομοκρατίας, τις μαζικές προσλήψεις και τη μόνιμη σταθερή δουλειά, όρος είναι η συγκρότηση αντιστάσεων και πάλης για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής και του επιθεωρητισμού. Όπως και να σερβίρουν το πλαίσιο της αξιολόγησης, “μη τιμωρητικό”, “καλοπροαίρετων και βοηθητικών συμβούλων”, “συνεννοήσιμων διευθυντών” ή “ανάδειξης της οπτικής από την πλευρά γονέων – μαθητών”, όλα αυτά είναι τυράκια για τις παγίδες της κυβερνητικής πολιτικής. Η ασφυκτική εργασιακή πραγματικότητα, οι αστικοί εκβιασμοί, η υποταγή και η φασιστικοποίηση σπάνε μόνο με αγώνες τέτοιους, που θα καθιστούν την πάλη των εργαζόμενων υπολογίσιμο αντίπαλο.
ΣΥΜΒΟΛΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
Διαβάστε επίσης:
14 Ιούλ 2026Την Κυριακή 12/7, κατέληξε ο ένας εργάτης από τους 3 βαριά τραυματίες, λόγω της έκρηξης σε επιχείρηση στον Ασπρόπυργο. Μαζί με τους άλλους δύο με βαριά εγκαύματα, είναι τραυματισμένοι και άλλοι έντεκα. Βαρύς άλλος ένας απολογισμός για την εργατική τάξη, που μετρά καθημερινά θύματα στους χώρους δουλειάς.
Η αρχική έκρηξη αποδίδεται σε πιθανή διαρροή εύφλεκτου αερίου από φιάλη προπανίου ή
10 Ιούλ 2026Λένε πως ο πνιγμένος από τα μαλλιά του θα πιαστεί κι αυτό θα μπορούσε να περιγράψει σε μεγάλο βαθμό το κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά, από “πρόθυμους” και μη. Οι αυταπάτες για το πως παλεύεται η ζωή και η κατεύθυνση της ανάθεσης ήταν πάντα ένα ζήτημα το οποίο όφειλε και οφείλει να αντιπαλεύει το κίνημα, ο λαός και η εργατική τάξη
17 Ιούν 2026Τι αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος κόσμος στους κλάδους αυτούς
Η τεράστια κερδοφορία των ανθρώπων του κεφαλαίου στον κλάδο του τουρισμού βασίζεται στη χαμηλόμισθη εργασία αλλά και στην εξόντωση των εργαζομένων. Αρκετά χρόνια τώρα ακούμε πως οι νέοι δε θέλουν να δουλέψουν και ότι είναι τεμπέληδες. Αλλά αυτό στην καλύτερη είναι μια απάτη ώστε οι χώροι εργασίας να λειτουργούν με εντατικοποιημένους ρυθμούς.
26 Μάι 2026Σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου εντείνουν την επίθεσή τους στους εργαζόμενους στο πλαίσιο τώρα της ενεργειακής κρίσης, που είναι ήδη γεγονός, ανεξάρτητα από το πως θα εξελιχθεί η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στο Ιράν. Πιο συγκεκριμένα με βάση τους ευνοϊκούς γι’ αυτές τις δυνάμεις συσχετισμούς επιδιώκουν και επιβάλλουν, κάνοντας την κρίση ευκαιρία, ακόμη πιο στυγνή εκμετάλλευση και
26 Μάι 2026
22 Μάι 2026Ανά καιρούς διαβάζουμε με διάφορες παραλλαγές διατυπωμένη αυτήν την αταξική πρόταση προς το σύστημα. 4 μέρες δουλειάς, 6 ώρες δουλειάς την ημέρα και πάει λέγοντάς, ενώ ο κοσμάκης δουλεύει δυο δουλειές για να μπορεί να τη βγάλει. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε πρόταση προς το καπιταλιστικό σύστημα ώστε να γίνει πιο καλό και πιο ανθρώπινο είναι τουλάχιστον γελοία για
