Απεργία

Η συζήτηση και επικείμενη ψήφιση του προϋπολογισμού για τη νέα χρονιά, βρίσκει δεκάδες χιλιάδες αγροτοκτηνοτρόφους στα μπλόκα, στην πάλη για την επιβίωσή τους. Μιας μάχης σε εξέλιξη, του δίκαιου αγώνα των φτωχομεσαίων αγροτών απέναντι στις πολιτικές του κεφάλαιου, της κυβέρνησης, της ΕΕ που θέλουν να τους ξεκληρίσουν, να τους έχουν υποταγμένους στα θέλω τους. Η συμπαράσταση του κόσμου της δουλειάς

Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, η αναδίπλωση της γαλλικής κυβέρνησης με την αναβολή της εφαρμογής της -ψηφισμένης- αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, έχει δυο αναγνώσεις. Από τη μια, είναι μια  ήττα για τη Γαλλική κυβέρνηση και το Γαλλικό κεφάλαιο, απέναντι στον εσωτερικό τους εχθρό που μόνο να έχουν ξεμπερδέψει δε φαίνεται. Από την άλλη μεριά, ήδη σωρεύονται οι όροι

Nα στηρίξουμε σε αυτή την κατεύθυνση την απεργία της Τρίτης 14 Οκτώβρη

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Ο Στουρνάρας όπως και ο Μητσοτάκης κινδυνολογούν υπέρ της σταθερότητας των μισθών φτώχειας και ανέχειας. Ουσιαστικά η κυβέρνηση και όλα τα αστικά επιτελεία ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση συνολικά της πολιτικής τους, όπως και του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη

Η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους λεηλατεί δικαιώματα και κατακτήσεις χωρίς σταματημό. Φουντώνει όμως και την οργή των ανθρώπων της δουλειάς και προκειμένου αυτή να μη μετατραπεί σε αποφασιστικό αγώνα για την Ειρήνη και το Δίκιο, το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου παγκόσμια επιλέγει τη φασιστικοποίηση του αστικού κράτους και της δημόσιας ζωής.

Στη Γαλλία ο Μακρόν δεν έχει

Οι θεατρινισμοί της υπουργού εργασίας Κεραμέως, απλά προκαλούν τους εργαζόμενους.  Ουσιαστικά αυτοί ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθό που να καλύπτει το κόστος της ζωής, δέχεται άλλο ένα χτύπημα

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε

Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες

Ιστορική αναγκαιότητα και δυνατότητα η εκ νέου συγκρότηση της τάξης που μπορεί να ανατρέψει την κεφαλαιοκρατία και το σύστημα της βαρβαρότητας

Στη χώρα μας και σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου κάνουν συνεχώς την ίδια την κρίση του συστήματός τους ευκαιρία, για την πιο άγρια επίθεση στην εργατική τάξη και τον κόσμο της δουλειάς.

Η ιστορική κατάκτηση του

Πόσο θα μπορούσε να διαφοροποιήσει τους ιδιαίτερα αρνητικούς συσχετισμούς σε βάρος της εργτατικής τάξης και του κινήματος το γεγονός πως στις 26 Γενάρη και στις 28 Φλεβάρη πλημμύρισαν τους δρόμους και τις πλατείες πλατιά στρώματα εργαζομένων;
Η απάντηση δεν είναι αυτονόητη για όλους. Και μόνο το γεγονός πως δεν τόλμησαν καν οι δυνάμεις της αριστεράς να θέσουν στόχους πάλης

Σε σύλληψη και κράτηση στο αυτόφωρο 9 εργαζομένων που δούλευαν στον κλάδο της εστίασης προχώρησε η αστυνομία το βράδυ της 5 Απρίλη, με τη δικαιολογία ότι δεν είχαν τα απαραίτητα έγγραφα υγειονομικού ενδιαφέροντος για να εργαστούν. Την ώρα που οι μισθοί φτώχειας γίνονται μισθοί πείνας, τα εξαντλητικά ωράρια γίνονται καθεστώς στη λεγόμενη βαριά βιομηχανία της χώρας, το αστικό κράτος και