Διεθνή

Εδώ και δύο εβδομάδες ξανά έρχεται στην ειδησεογραφία η κοινωνική και γεωπολιτική πραγματικότητα που υπάρχει στο Ιράν.

Από τις 28 του Δεκεμβρίου με βάση τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα, τη διευρυμένη φτώχεια και ακρίβεια, ξεσπούν σε διάφορες πόλεις της χώρας σημαντικές διαδηλώσεις.

Διαδηλώσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων, σύντομα και με βάση τις διευρυμένες ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις στα πλαίσια της ιρανικής κοινωνίας,

Επιμένοντας στη λενινιστική ανάλυση και αντίληψη, έχουμε επισημάνει πως από τα χρόνια του Λένιν στην εποχή μας έχουν προστεθεί αρκετά αλλά σίγουρα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία που επιδρούν στη λειτουργία του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος, που τέτοιο παραμένει.

Το πρώτο είναι το άπλωμα των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, άρα και της εργατικής τάξης σ’ όλο τον πλανήτη και σ’ όλη σχεδόν τη

Η ελληνική αστική τάξη συμπεριφέρεται ως ο νούμερο ένα λακές των μεγαλύτερων φονιάδων των λαών.

Δια στόματος του πρωθυπουργού της χώρας δηλώθηκε πριν λίγη ώρα το ιστορικά αμίμητο, “Δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών.”

Στον βωμό της εξυπηρέτησης των στενά ταξικών της συμφερόντων για τις δικές τις βλέψεις και φιλοδοξίες, μη λογαριάζοντας σε καμία περίπτωση

Η απροκάλυπτη επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του νόμιμου ηγέτη μιας μεγάλης κυρίαρχης χώρας με τις χαμηλών τόνων αντιδράσεις από Ρωσία- Κίνα- Ε.Ε., είναι πρόκληση κατά κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και χαρακτηριστική εκδήλωση ιμπεριαλιστικής ωμότητας των Γιάνκηδων.

Αποτελεί άλλη μια αποκάλυψη του «ειρηνιστή» Τραμπ που δε θα αρκεστεί στη Βενεζουέλα, ούτε καν στην επιβολή ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας

Σοβαρές οι εξελίξεις στο Ρωσοουκρανικό μέτωπο, τόσο στις διαπραγματεύσεις όσο και στα πεδία των μαχών, που τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει ιδιαίτερα φονικές και καταστροφικές κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) σε βάρος της Ουκρανίας. Όσο θερμαίνονται οι διεργασίες στο διπλωματικό πεδίο, άλλο τόσο γίνεται ξεκάθαρο πως  η κρίσιμης σημασίας  έκβαση στα πολεμικά μέτωπα είναι αυτή που θα καθορίσει τελικά  τις όποιες

Είναι άραγε τζάμπα μάγκες οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (οι λεγόμενοι πρόθυμοι) και εκ του ασφαλούς υπονομεύουν τις ειρηνευτικές προσπάθειες των ΗΠΑ του Τραμπ;

Καμώνονται δηλαδή τους Ναπολέοντες για όσο την βασική ευθύνη για τον πόλεμο στην Ουκρανία εξακολουθούν να την έχουν οι ΗΠΑ, που ουσιαστικά τον πυροδότησαν; Σ’ αυτό θα δώσει απάντηση το αμέσως επόμενο διάστημα η επιλογή που θα γίνει

Ενδεικτικό της ρότας των εξελίξεων στην περιοχή  αλλά και ορόσημο της ενεργειακής πολιτικής που ξετυλίγεται, η σύνοδος που πραγματοποιείται το διήμερο 6 – 7/11 στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της συνόδου, αρκεί το γεγονός της «απόβασης» τριων στελεχών των ΗΠΑ (υπ.εσωτερικών Μπέργκαμ, υπ.ενέργειας Ράιτ, υφυπ. Εξωτερικών για θέματα πόρων Ρήγας), της συμμετοχής 25 υπουργών ενέργειας

Η Ρωσία κάνει σαφές στους ανταγωνιστές της σε ΝΑΤΟ ΕΕ ΗΠΑ ότι διαθέτει και εξελίσσει τις δυνατότητες της για στρατηγικά πλήγματα και από θέσεις ισχύος.

Σταθερές εποχής.

Η προσέγγιση της αναγνώρισης της κατάστασης στον κόσμο, με σκοπό την κίνηση σε μια κατεύθυνση συμβολής στην αλλαγή των δεδομένων, από την εργατική επαναστατική κομμουνιστική μπάντα, δεν είναι αποτέλεσμα καταρχήν, της ερμηνείας του τι συμβαίνει στο μέρος αλλά τι χαρακτηρίζει, τι ορίζει το όλον.

Ως προς τα μεγάλα μεγέθη. 

Εδώ και πάνω από 6 δεκαετίες βιώνουμε την μετάβαση

Τα παραμύθια της προπαγάνδας του πολέμου πριν αποκαλυφθεί το ένα, το διαδέχεται τουλάχιστον ένα επόμενο. Όσο ατονεί εκείνο με τον πανούργο Πούτιν που χειρίζεται τον αφελή Τραμπ, που ξέρει μόνο μπίζνες, άλλο τόσο στήνεται εκείνο του αδιαμφισβήτητου ειρηνιστή Τραμπ, που αγωνιά τάχα να κλείσει το Ουκρανικό και το Μεσανατολικό για να πάρει το NOBEL Ειρήνης. Σ’ αυτό το τελευταίο επιμένουν,

Είναι μια πολύ δύσκολη συγκυρία αυτή που βιώνει ο λαός της χώρας  μας και ο γείτονας λαός της Τουρκίας. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που σοκαρισμένοι, όπως κι όλος ο κόσμος, παρακολουθούν τη εκτύλιξη της κόλασης, της γενοκτονίας και του εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τους σιωναζιστές, μαζί με τη πολιτική-οικονομική-στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ και την ανοχή της Δύσης (με τις ”ενστάσεις

Ανησυχία και προβληματισμό στους λαούς δημιουργούν οι επικίνδυνες εξελίξεις από την κλιμάκωση των επιθέσεων μεταξύ Ισραήλ – Ιράν. Βομβαρδισμοί εκατέρωθεν πλήττουν τις χώρες με τους νεκρούς και τις καταστροφές να αυξάνονται. Την πρωτοβουλία των επιθέσεων την ανέλαβε πάλι το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ με την πλήρη στήριξη των ιμπεριαλιστικών αφεντικών του τις ΗΠΑ, προκαλώντας το επίσης αντιδραστικό κράτος του