Εργαζόμενοι

Δεν χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να αντιληφθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων καθηγητών και δασκάλων, το πόσο ανυπόφορη έχει πλέον γίνει η εργασιακή τους πραγματικότητα. Ήδη για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές η αγωνία του καλοκαιριού για το που, πότε, εάν θα προσληφθούν (και για πολλούς συνεχίζεται) πήγαινε πλάι στην εξοργιστική κατάσταση του πενιχρού ταμείου ανεργίας, με την αύξηση των

Ιδιαίτερα τη τελευταία χρονιά έχει αναδειχθεί η συζήτηση για την επαναφορά των έξτρα μισθών στο δημόσιο, με υπόβαθρο την ασφυκτική πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας άρα και εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι η πραγματικότητα της έντασης της επίθεσης σε δικαιώματα-κατακτήσεις, η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια που σπάει κόκκαλα, με τη φορομπηξία, που επιχειρήθηκε να

Οι θεατρινισμοί της υπουργού εργασίας Κεραμέως, απλά προκαλούν τους εργαζόμενους.  Ουσιαστικά αυτοί ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθό που να καλύπτει το κόστος της ζωής, δέχεται άλλο ένα χτύπημα

Δρομολογείται στο επόμενο διάστημα η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που θα χτυπήσει παραπέρα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ευρύτερα. Παίρνει τη σκυτάλη από τα νομοσχέδια Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και το νομοσχέδιο για τον κατώτατο που ψηφίστηκαν τα προηγούμενά χρόνια για να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει από κατάκτηση του κόσμου της δουλειάς. Είναι μέσα στο κλίμα επίθεσης παγκοσμίως

Κάθε νέα χρονιά, κάθε νέο σχολικό έτος που φορτώνει περισσότερο βάρος κυβερνητικής επίθεσης στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και αλαφρώνει από τις ζητούμενες αντιστάσεις και  αγώνες, γίνεται πιο ανυπόφορο. Είναι αυτές οι μέρες που εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές αγωνιούν για το πως θα έρθει και πως θα βγει η νέα χρονιά, με τις συνθήκες δουλειάς να γίνονται ολοένα και πιο

Σίγουρα τα πολεμικά σφαγεία που είναι σε εξέλιξη προκαλούν  στους λαούς αποτροπιασμό και φόβο για παραπέρα κλιμάκωση και για νέα μεγαλύτερα μακελειά. Όπως και η ένταση της φασιστικοποίησης δεμένη με την επιβολή της ιδεολογικής τρομοκρατίας του κεφάλαιου, στη βάση των εκβιασμών του προς το κόσμο της δουλειάς.

Όμως ήδη για  δισεκατομμύρια μαζών, ιδιαίτερα στις Ινδίες, Μέση Ανατολή, Αφρική, Λατινική Αμερική

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε

Το πρόσφατο περιστατικό με τη βίαιη, αναίτια προσαγωγή της εκπαιδευτικού Δήμητρας Τάσσου και γραμματέα του ΣΕΠΕ Αριστοτέλης, χωρίς να υπολογίζουν καν το 7 εβδομάδων βρέφος της παρατείνοντας την κράτησή της, είναι ενδεικτικό της έντασης της τρομοκρατίας. Όπως όμως και η απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, που βγάζει τελικά για δεύτερη φορά σε αργία τη Χ. Χοτζόγλου, ανατρέποντας την προηγούμενη -αντίθετη-

Είναι ξεκάθαρο ότι τα κέρδη αυτού του σάπιου συστήματος είναι πάνω από κάθε ανθρωπινή ζωή. Αυτό φανερώνεται στην καθημερινή προσπάθεια του λάου να επιβιώσει και το πόσο δύσκολο γίνεται αυτό μέρα με τη μέρα.

Στις εντατικοποιημένες συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο ακόμα και του θανάτου. Τα εργατικά ατυχήματα σε όλη τη

Το μεγάλο σκάνδαλο στην αγροτική παραγωγή

Η αγροτική παραγωγή παραμένει ένας τομέας με συγγένεια με προ-καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής. Εντάσσεται ωστόσο όλο και περισσότερο στις μέρες μας σε καθαρά καπιταλιστικές σχέσεις. Ιδιαίτερα σε τομείς που προσφέρονται για εντατική (βιομηχανοποιημένη) αντί εκτατικής (βόσκηση κοπαδιών) παραγωγή, με ταυτόχρονη επιτάχυνση της συγκέντρωσης, η διαδικασία πλήρους καπιταλιστικοποίησης έχει προχωρήσει σε παγκόσμια κλίμακα.

Μάλιστα στις πιο

Οι τελευταίες πολεμικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, η εμπλοκή χώρας και λαού, τα εφιαλτικά σενάρια κυριαρχούν στις συζητήσεις, στο κλίμα, στις σκέψεις και την αγωνία του κόσμου της δουλειάς. Και δικαιολογημένα. Όμως κάθε άλλο παρά λυμένα είναι τα προβλήματα στη καθημερινότητα του λαού, στη βάση των πενιχρών εισοδημάτων, της ακρίβειας που τσακίζει κόκκαλα.

Οι αναπληρωτές, ως ένα μεγάλο τμήμα των

Είδηση αποτέλεσε τις τελευταίες μέρες η επισήμανση της ΚΟΜΙΣΙΟΝ για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα.

«Κάντε κάτι για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση» καλεί την ελληνική κυβέρνηση η ΚΟΜΙΣΙΟΝ. Και μετά την επισήμανση (που για κάποιους μεταφράζεται ως τράβηγμα του αυτιού), ακολουθεί και  η συνταγή από τους ειδικούς, όπως πάντα άλλωστε. Προτείνεται λοιπόν σαν απάντηση η