Εργαζόμενοι

Οι κτηνοτρόφοι, στις πιο δύσκολες συνθήκες δουλειάς, στα πιο δυσπρόσιτα σημεία, καθημερινά δίνουν αγώνα επιβίωσης κόντρα στις αντιξοότητες της φύσης και ακόμη περισσότερο κόντρα στην κυρίαρχη πολιτική που, για να τα δώσει όλα στο κεφάλαιο, οδηγεί στην εξόντωση τους εργαζόμενους και όλους τους ανθρώπους του μόχθου.

Οι ζωοτροφές και όλα τα εφόδια, όπως και το κόστος ζωής ακριβαίνουν συνεχώς, ενώ

Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, η αναδίπλωση της γαλλικής κυβέρνησης με την αναβολή της εφαρμογής της -ψηφισμένης- αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, έχει δυο αναγνώσεις. Από τη μια, είναι μια  ήττα για τη Γαλλική κυβέρνηση και το Γαλλικό κεφάλαιο, απέναντι στον εσωτερικό τους εχθρό που μόνο να έχουν ξεμπερδέψει δε φαίνεται. Από την άλλη μεριά, ήδη σωρεύονται οι όροι

Μπορν, Αταλ, Μπαρνιε, Μπαϊρου, Λεκορνυ, ξανά Λεκορνυ. Έξι αλλαγές πρωθυπουργών σε 1,5 χρόνο στη Γαλλία, με τον τελευταίο να σώζεται ξανά για την ώρα, εξαιτίας του σωσιβίου των Σοσιαλιστών, αφού πρώτα ανέστειλε τη -ψηφισμένη- μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού έως το Γενάρη του  2028. Το οποίο με όρους κατεπείγοντος το 2023, παρακάμπτωντας ακόμα και την ίδια τη ψηφοφορία στο κοινοβούλιο, επιβλήθηκε στην

Με τα μνημόνια η ντόπια πλουτοκρατία έκανε ευκαιρία την κρίση χρέους, που η ίδια και το σύστημά της δημιούργησε, για ν’ ανοίξει νέους κύκλους κερδοφορίας λεηλατώντας μισθούς, ωράρια και κάθε λογής εργασιακά δικαιώματα.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια, το “σχέδιο ανάκαμψης” των κερδών του κεφαλαίου συνοδεύονταν με την έκθεση Πισαρίδη που όριζε και καθόριζε τη συνέχεια των αντεργατικών (αντι) μεταρρυθμίσεων  ως

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Βρισκόμαστε σε μια εποχή της οποίας οι εικόνες βαρβαρότητας απέναντι στην Εργατική Τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου αποτελούν καθημερινή απτή πραγματικότητα.

Το “διάβασμα” των ταξικών συσχετισμών της ήττας του ΕΕΚΚ και της αποσυγκρότησης της Εργατική τάξης, από τις  δυνάμεις του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, είναι το έδαφος στο οποίο εξελίσσεται και με σημερινούς όρους η επίθεση. Συνθέτει και αυτό

Ο Στουρνάρας όπως και ο Μητσοτάκης κινδυνολογούν υπέρ της σταθερότητας των μισθών φτώχειας και ανέχειας. Ουσιαστικά η κυβέρνηση και όλα τα αστικά επιτελεία ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση συνολικά της πολιτικής τους, όπως και του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη

Σταθερές εποχής.

Η προσέγγιση της αναγνώρισης της κατάστασης στον κόσμο, με σκοπό την κίνηση σε μια κατεύθυνση συμβολής στην αλλαγή των δεδομένων, από την εργατική επαναστατική κομμουνιστική μπάντα, δεν είναι αποτέλεσμα καταρχήν, της ερμηνείας του τι συμβαίνει στο μέρος αλλά τι χαρακτηρίζει, τι ορίζει το όλον.

Ως προς τα μεγάλα μεγέθη. 

Εδώ και πάνω από 6 δεκαετίες βιώνουμε την μετάβαση

Δεν χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να αντιληφθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων καθηγητών και δασκάλων, το πόσο ανυπόφορη έχει πλέον γίνει η εργασιακή τους πραγματικότητα. Ήδη για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές η αγωνία του καλοκαιριού για το που, πότε, εάν θα προσληφθούν (και για πολλούς συνεχίζεται) πήγαινε πλάι στην εξοργιστική κατάσταση του πενιχρού ταμείου ανεργίας, με την αύξηση των

Ιδιαίτερα τη τελευταία χρονιά έχει αναδειχθεί η συζήτηση για την επαναφορά των έξτρα μισθών στο δημόσιο, με υπόβαθρο την ασφυκτική πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας άρα και εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι η πραγματικότητα της έντασης της επίθεσης σε δικαιώματα-κατακτήσεις, η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια που σπάει κόκκαλα, με τη φορομπηξία, που επιχειρήθηκε να

Οι θεατρινισμοί της υπουργού εργασίας Κεραμέως, απλά προκαλούν τους εργαζόμενους.  Ουσιαστικά αυτοί ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθό που να καλύπτει το κόστος της ζωής, δέχεται άλλο ένα χτύπημα

Δρομολογείται στο επόμενο διάστημα η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που θα χτυπήσει παραπέρα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ευρύτερα. Παίρνει τη σκυτάλη από τα νομοσχέδια Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και το νομοσχέδιο για τον κατώτατο που ψηφίστηκαν τα προηγούμενά χρόνια για να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει από κατάκτηση του κόσμου της δουλειάς. Είναι μέσα στο κλίμα επίθεσης παγκοσμίως