Ε.Ε.

Δεκάδες χιλιάδες νέοι κυρίως άνθρωποι του μόχθου στην αγροτική ύπαιθρο βρίσκονται σε αγωνιστικό αναβρασμό με αιχμή ανάμεσα σε άλλα, το αίτημα να πάψει η στάση πληρωμών λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ και να τους δοθούν άμεσα οι ενισχύσεις που δικαιούνται.

Ξεκάθαρο  είναι  πως το συνεχώς αυξανόμενο κόστος παραγωγής, αλλά και το κόστος ζωής και οι χαμηλές τιμές παραγωγού, είναι διαρκής τάση της δράσης

Η κοροϊδία με την πληρωμή επιδοτήσεων έλαβε τέλος σ’ ότι αφορά τους αγροκτηνοτρόφους, που διαπιστώνουν ψίχουλα στους λογαριασμούς αντί για τα ποσά που δικαιούνται εδώ και μήνες και εξαιτίας αυτού είναι σε πλήρες αδιέξοδο με τη δουλειά τους (τα κοπάδια και οι καλλιέργειες έχουν έξοδα), αλλά και με το βιοπορισμό τους.

Η οργή, που ξεχειλίζει πλέον, τους οδηγεί μαζικά στα

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

Ο Μπρεχτ σε ένα από τα ιστορικά του έργα (*) ανέφερε πως ”Όταν αυτοί που είναι ψηλά μιλάνε για ειρήνη, ετοιμάζονται για πόλεμο”. Θα μπορούσε όμως κάποιος, ειδικά σήμερα, να διερωτηθεί τι γίνεται στην περίπτωση που αυτοί που είναι ψηλά, μιλάνε για πόλεμο. Τρια χρόνια πριν ξεκινήσει το ανθρωποσφαγείο στην Ουκρανία, ο Μακρόν για λογαριασμό του Γαλλικού ιμπεριαλισμού δήλωνε πως

Ενδεικτικό της ρότας των εξελίξεων στην περιοχή  αλλά και ορόσημο της ενεργειακής πολιτικής που ξετυλίγεται, η σύνοδος που πραγματοποιείται το διήμερο 6 – 7/11 στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της συνόδου, αρκεί το γεγονός της «απόβασης» τριων στελεχών των ΗΠΑ (υπ.εσωτερικών Μπέργκαμ, υπ.ενέργειας Ράιτ, υφυπ. Εξωτερικών για θέματα πόρων Ρήγας), της συμμετοχής 25 υπουργών ενέργειας

Δύσκολες οι προβλέψεις για την πορεία των εξελίξεων στο Ουκρανικό, μα όποιες κι αν είναι κάθε άλλο παρά θα σηματοδοτούν ένα αύριο ειρήνης και ευημερίας για τους λαούς.
Η τραγική ακολουθία των πολεμικών σφαγείων όχι μόνο δεν έχει σταματημό, μα συνολικά οι συγκρούσεις σε όλα τα πεδία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού (στρατιωτικό, ενεργειακό, εμπορικό, νομισματικό, κ.ο.κ) έχουν ανεβάσει κλίμακα.

Κεντρικό θέμα στην εγχώρια ειδησεογραφία τις τελευταίες μέρες, δίπλα στη νέα όξυνση μεταξύ ΗΠΑ – Ισραήλ και Ιράν, η μεταφορά και η εγκατάσταση πυραύλων Patriot για την αεράμυνα των στρατιωτικών υποδομών της Αμερικανικής βάσης στη Σούδα.

Ιδιαίτερα στον τοπικό τύπο της πόλης των Χανίων, και στη βάση της πραγματικής αγωνίας του λαού για τους πολεμικούς κινδύνους που προκύπτουν από τη

Για άλλη μια φορά στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής εξάρτησής και για τα συμφέροντα της αστικής τάξης, η χώρα βρίσκεται μπλεγμένη σε πολύ επικίνδυνα σενάρια.

Η αστική τάξη δίνει ξανά γη και ύδωρ στους μεγαλύτερους φονιάδες των λαών και στηρίζει το σιωνιστικό φασιστικό μαντρόσκυλο τους. ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΙΣΡΑΗΛ ανεβάζουν την κλίμακα της επικινδυνότητας για τους λαούς της Μέσης Ανατολής

Αμέτρητα είναι τα πολεμικά σφαγεία που συνεχώς πυροδοτούνται σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από τις “άσημες’” αιματοχυσίες στο Σουδάν που μετρούν 150000 νεκρούς και 13 εκατομμύρια εκτοπισμένους, τη φρίκη της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη έως και το πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης που δεν έχει τελειωμό. Ο τελευταίος μάλιστα, αποτελώντας την κύρια έκφραση της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης Δύσης – Ρωσίας, πέρα από

Όπως έχουμε επανειλημμένα τοποθετηθεί, στο πεδίο της Ουκρανίας, τα ζητήματα που τίθενται στο γεωπολιτικό τραπέζι του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, ξεπερνούν τα γεωγραφικά όρια της περιοχής και αφορούν αφενός από την πλευρά των ΗΠΑ τη διευθέτηση

Η βάση της δύσκολης πραγματικότητας που ζουν δισεκατομμύρια μαζών σε όλο το πλανήτη είναι πως, η ταξική πάλη, που δε σταματά ούτε με εξαγγελίες ούτε με διαταγές και νόμους, διεξάγεται με πολύ αρνητικούς όρους για τους λαούς. Μάλιστα, ιδιαίτερα στην πολύ αρνητική αυτή συγκυρία, με τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις και κόντρες παροξυμμένες, με δοσμένη τη βαθιά αθεράπευτη κρίση του συστήματος, η