Ρωσία

(Ομιλία Β. Σαμαρά)

Η Συνδιάσκεψη αυτή έχει σαν αντικείμενό της το ζήτημα της Αριστεράς. Πώς θα μπορούσαμε να το ορίσουμε; Θα έλεγα ότι το ζήτημα της Αριστεράς είναι το ζήτημα των λαών. Των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν. Του προσδιορισμού των αιτιών αυτών των προβλημάτων. Των λύσεων που απαιτούνται. Των δυνάμεων που θα προωθήσουν αυτές τις λύσεις, με ποιους τρόπους και

Στη Βενεζουέλα με νατοϊκή πολιορκία μηνών και πειρατική απαγωγή του ηγέτη της και της συζύγου του, οι ΗΠΑ επιβάλλουν τη ληστεία του πλούτου της Βενεζουέλας  και την κυριαρχία, μέσω τρόμου, σ’ όλη τη Λατινική Αμερική. Είχε προηγηθεί ο εκβιασμός για τα λιμάνια του Παναμά, ενώ τώρα το βάρβαρο εμπάργκο κατά της Κούβας οδηγεί το λαό της σε λιμοκτονία.

Σήμερα το

Του Βασίλη Σαμαρά

Πρόλογος

Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρείται μια προσέγγιση της στρατηγικής των ΗΠΑ, όπως αυτή εκτίθεται στην έκθεση για τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ». Πέραν αυτών, ωστόσο, που διατυπώνονται σε αυτή την έκθεση όλο και πιο έντονα στο μεταξύ διάστημα αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα. Αναφέρομαι σε κινήσεις των ΗΠΑ που καταδείχνουν το πώς αντιλαμβάνονται την προώθηση αυτής

Η κατάληψη της Συρίας από το καθεστώς Τζολάνι (πρώην ISIS) στηρίχτηκε συστηματικά από την Τουρκία. Ταυτόχρονα είχε την εύνοια των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ παρά τη δυσπιστία και την αντιπαλότητα με την Τουρκία που κυρίως έχει να κάνει με την επιδίωξη ηγεμονικού ρόλου από την Τουρκία στον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο.

Το καθοριστικό στην ανατροπή Άσαντ μετά από χρόνια φονικού και

Επιμένοντας στη λενινιστική ανάλυση και αντίληψη, έχουμε επισημάνει πως από τα χρόνια του Λένιν στην εποχή μας έχουν προστεθεί αρκετά αλλά σίγουρα δύο πολύ σημαντικά στοιχεία που επιδρούν στη λειτουργία του καπιταλιστικού- ιμπεριαλιστικού συστήματος, που τέτοιο παραμένει.

Το πρώτο είναι το άπλωμα των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, άρα και της εργατικής τάξης σ’ όλο τον πλανήτη και σ’ όλη σχεδόν τη

Πριν ακόμα την επανεκλογή του Τράμπ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ -για λογαριασμό του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου εν συνόλω- έχει τεθεί πολλάκις στη δημόσια συζήτηση (και ενίοτε πιο συχνά από την Αριστερά παρά από αναλυτές αστικών μέσων) ο χαρακτηρισμός του ως «τρελό». «Τρελό» με την έννοια ότι είτε αποτελεί «παραφωνία» στην κανονικότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είτε ότι ασκεί πολιτική-διοίκηση, με

Σοβαρές οι εξελίξεις στο Ρωσοουκρανικό μέτωπο, τόσο στις διαπραγματεύσεις όσο και στα πεδία των μαχών, που τον τελευταίο καιρό έχουν γίνει ιδιαίτερα φονικές και καταστροφικές κυρίως (αλλά όχι αποκλειστικά) σε βάρος της Ουκρανίας. Όσο θερμαίνονται οι διεργασίες στο διπλωματικό πεδίο, άλλο τόσο γίνεται ξεκάθαρο πως  η κρίσιμης σημασίας  έκβαση στα πολεμικά μέτωπα είναι αυτή που θα καθορίσει τελικά  τις όποιες

Είναι άραγε τζάμπα μάγκες οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (οι λεγόμενοι πρόθυμοι) και εκ του ασφαλούς υπονομεύουν τις ειρηνευτικές προσπάθειες των ΗΠΑ του Τραμπ;

Καμώνονται δηλαδή τους Ναπολέοντες για όσο την βασική ευθύνη για τον πόλεμο στην Ουκρανία εξακολουθούν να την έχουν οι ΗΠΑ, που ουσιαστικά τον πυροδότησαν; Σ’ αυτό θα δώσει απάντηση το αμέσως επόμενο διάστημα η επιλογή που θα γίνει

Ενδεικτικό της ρότας των εξελίξεων στην περιοχή  αλλά και ορόσημο της ενεργειακής πολιτικής που ξετυλίγεται, η σύνοδος που πραγματοποιείται το διήμερο 6 – 7/11 στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της συνόδου, αρκεί το γεγονός της «απόβασης» τριων στελεχών των ΗΠΑ (υπ.εσωτερικών Μπέργκαμ, υπ.ενέργειας Ράιτ, υφυπ. Εξωτερικών για θέματα πόρων Ρήγας), της συμμετοχής 25 υπουργών ενέργειας

Η Ρωσία κάνει σαφές στους ανταγωνιστές της σε ΝΑΤΟ ΕΕ ΗΠΑ ότι διαθέτει και εξελίσσει τις δυνατότητες της για στρατηγικά πλήγματα και από θέσεις ισχύος.

Δεν είναι κυρίως και μόνο αυτό. Αναλυτές

Κανείς δεν ξέρει πως θα εξελιχθεί το σχέδιο των ΗΠΑ του Τραμπ για τη Γάζα και τη Μέση Ανατολή. Το αιμοβόρο Σιωναζιστικό μαντρόσκυλο του ιμπεριαλισμού, σίγουρα δε θα αλλάξει. Ούτε τα αντιλαϊκά φασιστικά καθεστώτα της Αιγύπτου, Κατάρ, Εμιράτων, Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας εγγυώνται το τέλος τη σφαγής των βασανιστηρίων και της καταδυνάστευσης των Παλαιστινίων.
Η εξέλιξη της συνολικότερης σύγκρουσης σ’

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Κοιτώντας το χθες και ατενίζοντας με επαναστατική αισιοδοξία το αύριο των λαών θα λέγαμε ότι το κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας, που την καθορίζει όσο τίποτα άλλο, είναι η παλινόρθωση του καπιταλισμού πριν λίγες δεκαετίες στις χώρες του πλανήτη που η εργατική τάξη και οι λαοί κατάφεραν τα όποια βήματα σοσιαλιστικής οικοδόμησης στα πλαίσια του προηγούμενου γύρου