Σχόλια

Για ακόμα μια φορά, η εργατική τάξη, ο κόσμος του μόχθου και η νεολαία στη χώρα βομβαρδίζεται με τα “συγκλονιστικά” νέα.

Διάφοροι επιφανείς γεωπολιτικοί αναλυτές και “έγκριτοι” δημοσιογράφοι πανηγυρίζουν προκαταβολικά για την επιτυχία των υπογραφών που έπεσαν.

Και τι δεν είπαν αυτές τις ώρες κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες του αστικού κόσμου.

Ο πρωθυπουργός της χώρας υπογράμμισε κομπαζοντας την διαφαινόμενη “ενεργειακή

Να που έρχεται να επιβεβαιωθεί η πρόσφατη δήλωση του Δένδια για τα φέρετρα που πρέπει να στο εργοστάσιο των εργοστασίων του θανάτου να συνηθίζουμε, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στο σήμερα, όχι σε κάποιον αυριανό πόλεμο. Στους 201 νεκρούς ΕΡΓΑΤΕΣ μέσα σε 1 χρόνο. Στους πολλαπλάσιους σακατεμένους, στους μη υπολογισμένους και αδήλωτους θανάτους μεταναστών χωρίς χαρτιά, στους πνιγμένους πρόσφυγες στις βάρκες

Ο λαός και η εργατική τάξη της Μινεάπολης των ΗΠΑ βιώνει τις τελευταίες εβδομάδες σκηνικά ωμής και δολοφονικής βίας από την ομάδα ICE του αμερικάνικου κράτους. Πρόσφατα είχαμε και τη 2η δολοφονία Αμερικανού αλληλέγγυου που απλά βιντεοσκοπούσε την φασιστική δράση της ομάδας αυτής. Λίγους μήνες πριν είχαμε στο Λος Άντζελες αντίστοιχα πογκρόμ μεταναστών με την αμερικάνικη κυβέρνηση να απαντάει στις

Η φτωχομεσαία αγροτιά και οι κτηνοτρόφοι εδώ και 45 μέρες περίπου δίνουν ένα σπουδαίο αγώνα. Σπουδαίο για να μπορούν να μείνουν στα χωράφια τους και να μπορούν να ζουν από τη δουλειά τους.

Συγκεκριμένα σε αυτή τη φάση, βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή στον αγώνα τους. Τα μπλόκα που είναι ο κορμός των κινητοποιήσεων, και όχι οι καλοθελητές και κολαούζοι της

Στην εποχή της ήττας του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και της διάλυσης των μετώπων πάλης του λαού, είναι εξηγήσιμο γιατί μαζί με την αντεργατική πολιτική και την πολεμική εμπλοκή, συνοδεύεται και η ένταση της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Η οποία πλάι στην ιδεολογική υπεροχή του συστήματος, αναδεικνύει σαν δίκαιο και ορθό τις ανάγκες και τα θέλω του κεφάλαιου, απαξιώνει την εργατολαϊκή ζωή

Aναδημοσιεύουμε το κείμενο που μας στάλθηκε από τον υπογράφοντα*

Τις μέρες που προηγήθηκαν της συγγραφής αυτού του σημειώματος συνέβησαν, και συνεχίζουν να συμβαίνουν, σημαντικά γεγονότα.

• Η απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της Βενεζουέλας από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, συνοδευόμενη από βομβαρδισμό στρατιωτικών και πολιτικών εγκαταστάσεων της χώρας
• Η επιβολή φασιστικής λειτουργίας παρακρατικής-κρατικής, κυβερνητικής ομάδας, ναζιστικών χαρακτηριστικών,

Πριν ακόμα την επανεκλογή του Τράμπ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ -για λογαριασμό του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου εν συνόλω- έχει τεθεί πολλάκις στη δημόσια συζήτηση (και ενίοτε πιο συχνά από την Αριστερά παρά από αναλυτές αστικών μέσων) ο χαρακτηρισμός του ως «τρελό». «Τρελό» με την έννοια ότι είτε αποτελεί «παραφωνία» στην κανονικότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είτε ότι ασκεί πολιτική-διοίκηση, με

Σημείο των καιρών αποτελεί η κίνηση της δημοτικής αρχής στη Φλώρινα να παύσει την υπό εξέλιξη συναυλία, στην οποία ακούστηκαν ήχοι και στίχοι γνώριμοι στους ακροατές και το σύνολο του λαού της πόλης, που ΔΕΝ δυσφορούσαν καθώς τους ένιωθαν δικούς τους.

Από τη Δευτέρα παρακολουθώντας τη σχετική συζήτηση που άνοιξε, θα μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει διάφορες αναγνώσεις του ζητήματος όπως

Οι ΗΠΑ του Τραμπ σ’ αυτή τη συγκυρία εμφανίζονται να ρυθμίζουν το επίπεδο έντασης του στρατηγικού ανταγωνισμού τους με το Ρωσικό ιμπεριαλισμό. Σ’ όλο τον πλανήτη οι ΗΠΑ δίνουν ρεσιτάλ προκλήσεων. Κατάσχουν πειρατικά τα τάνκερ της Βενεζουέλας και να δολοφονούν  ανυποψίαστους σε δεκάδες πλοιάρια που απρόκλητα βύθισαν. Συνολικά ασκούν πίεση με στόχο τον έλεγχο της Βενεζουέλας, στο πλαίσιο του ελέγχου

Όχι στην απάτη του διαλόγου, κλιμάκωση του αγώνα με το κοινό αίτημα όλων των αγροκτηνοτροφων που είναι :

Εισόδημα τέτοιο που να μπορούν να ζήσουν και να παραμείνουν στη δουλειά τους.

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη,  μέλους της Συλλογικότητας Αντίσταση και Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη,  μέλους της πολιτικής ομάδας Κομμουνιστική Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για