Αντίσταση

ΑΝΕΙΡΗΝΕΥΤΟΣ ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ στην εκμετάλλευση,
το φασισμό, τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο

Η εξέγερση του 1973 ακολούθησε την ελπιδοφόρα ακολουθία της αναλαμπής του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος της δεκαετίας του 1960. Εκείνα τα χρόνια, παρά το γεγονός της ήττας των δυνάμεων της εργατικής τάξης και του εργατικού επαναστατικού κινήματος στη χώρα της πρώτης σοσιαλιστικής εφόδου, την Ε.Σ.Σ.Δ., η ελπίδα

Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, η αναδίπλωση της γαλλικής κυβέρνησης με την αναβολή της εφαρμογής της -ψηφισμένης- αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, έχει δυο αναγνώσεις. Από τη μια, είναι μια  ήττα για τη Γαλλική κυβέρνηση και το Γαλλικό κεφάλαιο, απέναντι στον εσωτερικό τους εχθρό που μόνο να έχουν ξεμπερδέψει δε φαίνεται. Από την άλλη μεριά, ήδη σωρεύονται οι όροι

Με τα μνημόνια η ντόπια πλουτοκρατία έκανε ευκαιρία την κρίση χρέους, που η ίδια και το σύστημά της δημιούργησε, για ν’ ανοίξει νέους κύκλους κερδοφορίας λεηλατώντας μισθούς, ωράρια και κάθε λογής εργασιακά δικαιώματα.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια, το “σχέδιο ανάκαμψης” των κερδών του κεφαλαίου συνοδεύονταν με την έκθεση Πισαρίδη που όριζε και καθόριζε τη συνέχεια των αντεργατικών (αντι) μεταρρυθμίσεων  ως

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Κοιτώντας το χθες και ατενίζοντας με επαναστατική αισιοδοξία το αύριο των λαών θα λέγαμε ότι το κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας, που την καθορίζει όσο τίποτα άλλο, είναι η παλινόρθωση του καπιταλισμού πριν λίγες δεκαετίες στις χώρες του πλανήτη που η εργατική τάξη και οι λαοί κατάφεραν τα όποια βήματα σοσιαλιστικής οικοδόμησης στα πλαίσια του προηγούμενου γύρου

Έχει δρόμο η διαπραγμάτευση των Σιωναζιστών με τους υποτιθέμενους τρομοκράτες της Παλαιστινιακής Αντίστασης και είναι νωρίς για οριστικά συμπεράσματα. Βαρύς ο φόρος αίματος, βασανιστηρίων και καταστροφής κτηρίων, αλλά και της γης της Γάζας που επέβαλαν ΗΠΑ και Σιωναζιστές με την ανοχή και στήριξη της λεγόμενης παγκόσμιας κοινότητας των ιμπεριαλιστικών κρατών, αλλά και των αντιδραστικών αραβικών καθεστώτων της Μέσης Ανατολής.

Μόνο

Ας ξεκινήσουμε από τον Τσίπρα που κατηγορεί την κυβέρνηση που δε συμπεριλαμβάνεται στις περίπου 140 χώρες που αναγνώρισαν τώρα ή από καιρό Παλαιστινιακό κράτος. Άλλωστε όπως θα έλεγε και το ΚΚΕ τέτοια απόφαση διαθέτει και  μάλιστα ομόφωνα, το ελληνικό κοινοβούλιο.

Βέβαια, ο Τσίπρας, που ξέρει να διαβάζει το κλίμα και την παγκόσμια κατακραυγή κατά των Σιωναζιστών, το προχωρά και απαιτεί

Σταθερές εποχής.

Η προσέγγιση της αναγνώρισης της κατάστασης στον κόσμο, με σκοπό την κίνηση σε μια κατεύθυνση συμβολής στην αλλαγή των δεδομένων, από την εργατική επαναστατική κομμουνιστική μπάντα, δεν είναι αποτέλεσμα καταρχήν, της ερμηνείας του τι συμβαίνει στο μέρος αλλά τι χαρακτηρίζει, τι ορίζει το όλον.

Ως προς τα μεγάλα μεγέθη. 

Εδώ και πάνω από 6 δεκαετίες βιώνουμε την μετάβαση

Σε χτεσινή συνέντευξη στον ΣΚΑΙ, ο Γ. Στουρνάρας, νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας και πρώην Υπουργός Οικονομικών, για λογαριασμό του κεφαλαίου, για άλλη μια φορά θέλησε να κουνήσει το δάχτυλο στον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου, με το γνωστό «μη ζητάτε πολλά». Ένα γνωστό μοτίβο της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, στα πλαίσια της οποίας λειτουργεί -με τον θεσμικό

Είτε 20, είτε 200, είτε 2000 κ.ο.κ. πάντα για ΣΥΜΒΟΛΗ στην υπόθεση της λαϊκής πάλης, της επανάστασης και του σοσιαλισμού θα μιλούσαμε. Και αυτό, γιατί έχουμε ήδη ξεκαθαρίσει (και θα επανέλθουμε) πως στο σύνολό της η υπόθεση της πάλης των μαζών είναι μια ιστορική διαδικασία. Αυτή, το μόνο που δεν επιτρέπει, σ’ αυτούς που θέλουν να την υπηρετήσουν, είναι να

Σε εξέλιξη βρίσκεται από το βράδυ της Δευτέρας η νέα στρατιωτική επιχείρηση των Σιωνιστών ναζί, με σκοπό την πλήρη κατάληψη της Γάζας.

Μια κίνηση που έρχεται να εντείνει την εν εξελίξει γενοκτονία που συντελείται σε βάρος του λαού της Παλαιστίνης, καθώς με βάση τα τελευταία στοιχεία, οι σακατεμένοι και οι νεκροί στο θύλακα μάλλον ξεπερνούν κατά πολλές χιλιάδες τα επίσημα

Οι θεατρινισμοί της υπουργού εργασίας Κεραμέως, απλά προκαλούν τους εργαζόμενους.  Ουσιαστικά αυτοί ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθό που να καλύπτει το κόστος της ζωής, δέχεται άλλο ένα χτύπημα