Απεργία

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε

Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες

Ιστορική αναγκαιότητα και δυνατότητα η εκ νέου συγκρότηση της τάξης που μπορεί να ανατρέψει την κεφαλαιοκρατία και το σύστημα της βαρβαρότητας

Στη χώρα μας και σ’ όλο τον κόσμο οι δυνάμεις του κεφαλαίου κάνουν συνεχώς την ίδια την κρίση του συστήματός τους ευκαιρία, για την πιο άγρια επίθεση στην εργατική τάξη και τον κόσμο της δουλειάς.

Η ιστορική κατάκτηση του

Πόσο θα μπορούσε να διαφοροποιήσει τους ιδιαίτερα αρνητικούς συσχετισμούς σε βάρος της εργτατικής τάξης και του κινήματος το γεγονός πως στις 26 Γενάρη και στις 28 Φλεβάρη πλημμύρισαν τους δρόμους και τις πλατείες πλατιά στρώματα εργαζομένων;
Η απάντηση δεν είναι αυτονόητη για όλους. Και μόνο το γεγονός πως δεν τόλμησαν καν οι δυνάμεις της αριστεράς να θέσουν στόχους πάλης

Σε σύλληψη και κράτηση στο αυτόφωρο 9 εργαζομένων που δούλευαν στον κλάδο της εστίασης προχώρησε η αστυνομία το βράδυ της 5 Απρίλη, με τη δικαιολογία ότι δεν είχαν τα απαραίτητα έγγραφα υγειονομικού ενδιαφέροντος για να εργαστούν. Την ώρα που οι μισθοί φτώχειας γίνονται μισθοί πείνας, τα εξαντλητικά ωράρια γίνονται καθεστώς στη λεγόμενη βαριά βιομηχανία της χώρας, το αστικό κράτος και

Πλέον, ένα σεβαστό χρονικό διάστημα μετά τις μεγαλειώδεις ως προς τη συμμετοχή του κόσμου, απεργιακές συγκεντρώσεις-διαδηλώσεις της 28^ης Φεβρουαρίου, μπορούν να αποτιμηθούν με μια σχετική ασφάλεια οι δυνατότητες συνέχειας κίνησης στου δρόμου, όλου εκείνου του δυναμικού που ξεχύθηκε στις 28/2. Γεγονός είναι, ότι το σύνολο των δυνάμεων με αναφορά στην Αριστερά, τοποθετήθηκαν για την αναγκαιότητα της συνέχισης … έως και

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Γιάννη Περράκη, μέλος της συλλογικότητας “Αντίσταση και Πάλη”.
Με φόντο την εκδήλωση (Δείτε Εδώ) και την απεργίας στις 09/04/2025 η συνέντευξη αυτή έχει στόχο τη μαζική απεύθυνση στον εργαζόμενο χανιώτικο λαό.

Η εκδήλωση της συλλογικότητας “Αντίσταση και Πάλη” θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 05/04/25 στις 7μμ

Μια ματιά στα γεγονότα των τελευταίων ημερών στα νοσοκομεία αρκεί για να κατανοήσει κανείς ότι η επίθεση της κυβέρνησης συνεχίζεται αμείωτη .Τελευταία πράξη αποτελεί το νέο εφημεριακό καθεστώς ,ουσιαστικά η μετατροπή των νοσοκομείων της Αττικής σε «εφημερατζίδικα» με την εφαρμογή καθημερινής πρωινής εφημερίας. Να σημειωθεί ότι μέχρι πρότινος τα νοσοκομεία της Αττικής εφημέρευαν 1 στις 4 ημέρες. Έτσι ως δύο

Πραγματικές αυξήσεις αποσπώνται μ’ αγώνα και απεργία

34 ευρώ καθαρά για το 20% των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και τα μισά απ’ αυτά για το σύνολο των εργαζομένων στο δημόσιο, επιφέρει η περιβόητη αύξηση στο βασικό μισθό. Κοινός ξεδιάντροπη κοροϊδία. Και όμως η κυβέρνηση καταφέρνει και μιλάει για αυξήσεις στους μισθούς εν ήδη Γιάννης κερνά , Γιάννης πίνει. Ουσιαστικά είναι

• ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΚΟΡΟΪΔΙΑ, ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ
• ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΟΥΝ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι κοσμοπλημμύρες στις 26 Γενάρη και στις 28 Φλεβάρη  καταγγελίας του εγκλήματος στα Τέμπη, ήταν ταυτόχρονα εκδήλωση στους δρόμους της γενικευμένης οργής των εργαζομένων. Οργής λόγω της  ασφυξίας που τους προκαλεί η λεηλασία των μισθών, οι

Η καθημερινότητα της ανέχειας, της ακρίβειας, της απελπισίας που ( για την ώρα) μόνο περιγράφεται  με κάθε ευκαιρία στις συζητήσεις των εργαζόμενων, γίνεται ολοένα και πιο αφόρητη. Η εκτόξευση του κόστους στα νοίκια, στο ρεύμα, στα είδη πρώτης ανάγκης συμπληρώνει τη βασική λεηλασία του εισοδήματος, αυτή δηλαδή που αφορά όλο και περισσότερο το πυρήνα των κατακτήσεων της εργατικής τάξης.

Οι

Ο πονοκέφαλος στα κυβερνητικά επιτελεία δεν είναι στα όποια πορίσματα των όποιων αρχών. Ούτε καν οι λαοθάλασσες της δίκαιης λαϊκής οργής, που εκδηλώθηκαν με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη, δεν αρκούν για να ενοχληθεί ο πυρήνας του συστήματος της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Αυτή η σχέση εκμετάλλευσης εντείνεται ωμά, με φονικά αποτελέσματα στην εργατική τάξη και σ’ όλο τον κόσμο