Ελλάδα - Τουρκία

Όπως έχουμε ξανά γράψει πρόσφατα, με αφορμή το ταξίδι Μητσοτάκη στην Τουρκία για τη συνάντηση του με τον Ερντογάν. Η απόσταση που χωρίζει το σήμερα των ελληνοτουρκικών σχέσεων – αντιθέσεων, απέχει πολύ από το παλαιότερο Μητσοτάκης “γιοκ”.

Παρόλα αυτά η διάσταση της συνεννόησης, πιο σωστά σε κάθε περίπτωση κατευνασμού των εντάσεων, αποτελεί διάσταση και όχι το όλον της σχέσης μεταξύ

Συχνά, ακόμη και όταν σφάζονται οι λαοί τους, οι ηγέτιδες τάξεις δε παύουν να επικοινωνούν σε διάφορα επίπεδα, ακόμα και να διατηρούν τις φιλίες τους. Χθες, από το Μητσοτάκης γιόκ του Ερντογάν, φτάσαμε στην ωραία ατμόσφαιρα με τα κομπολόγια και τις εκατέρωθεν φιλοφρονήσεις.

Τι κι αν η συνάντηση καρκινοβατούσε καιρό και στην ελληνική πλευρά οι πιέσεις για ματαίωσή της ήταν

Η κατάληψη της Συρίας από το καθεστώς Τζολάνι (πρώην ISIS) στηρίχτηκε συστηματικά από την Τουρκία. Ταυτόχρονα είχε την εύνοια των ΗΠΑ, αλλά και του Ισραήλ παρά τη δυσπιστία και την αντιπαλότητα με την Τουρκία που κυρίως έχει να κάνει με την επιδίωξη ηγεμονικού ρόλου από την Τουρκία στον Αραβο-μουσουλμανικό κόσμο.

Το καθοριστικό στην ανατροπή Άσαντ μετά από χρόνια φονικού και

Στην εποχή της ήττας του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και της διάλυσης των μετώπων πάλης του λαού, είναι εξηγήσιμο γιατί μαζί με την αντεργατική πολιτική και την πολεμική εμπλοκή, συνοδεύεται και η ένταση της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Η οποία πλάι στην ιδεολογική υπεροχή του συστήματος, αναδεικνύει σαν δίκαιο και ορθό τις ανάγκες και τα θέλω του κεφάλαιου, απαξιώνει την εργατολαϊκή ζωή

Ενδεικτικό της ρότας των εξελίξεων στην περιοχή  αλλά και ορόσημο της ενεργειακής πολιτικής που ξετυλίγεται, η σύνοδος που πραγματοποιείται το διήμερο 6 – 7/11 στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της συνόδου, αρκεί το γεγονός της «απόβασης» τριων στελεχών των ΗΠΑ (υπ.εσωτερικών Μπέργκαμ, υπ.ενέργειας Ράιτ, υφυπ. Εξωτερικών για θέματα πόρων Ρήγας), της συμμετοχής 25 υπουργών ενέργειας

Είναι μια πολύ δύσκολη συγκυρία αυτή που βιώνει ο λαός της χώρας  μας και ο γείτονας λαός της Τουρκίας. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που σοκαρισμένοι, όπως κι όλος ο κόσμος, παρακολουθούν τη εκτύλιξη της κόλασης, της γενοκτονίας και του εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τους σιωναζιστές, μαζί με τη πολιτική-οικονομική-στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ και την ανοχή της Δύσης (με τις ”ενστάσεις

Η περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων, βρίσκεται στη διακεκαυμένη ζώνη της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης, κατάσταση η οποία δεν σκοπεύει να γυρίσει στο χθες.

Στα πλαίσια της διαδικασίας αναδιάταξης δυνάμεων και πάντα στη σωστή πλευρά της Ιστορίας,

Το κρίσιμο βήμα της κλιμάκωσης της φασιστικοποίησης της διακυβέρνησης Ερντογάν, ακολούθησε το ανάλογο της ακύρωσης των εκλογών στη Ρουμανία πριν λίγους μήνες με ανοικτή στήριξη των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών με αστεία προσχήματα για να μην εκλεγεί ο φιλορώσος  υποψήφιος. Πρόσφατη και η κάλυψη της σφαγής των αλαουϊτών και χριστιανών που διέπραξε το καθεστώς Τζολάνι στη Συρία από την ευαίσθητη κατά τα

Πού να βρίσκονται οι αφετηρίες του ζητήματος.

Στην την εκ νέου επιχειρούμενη από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ αλλά και ευρύτερα της Δύσης, διαδικασία αναδιάταξης του χάρτη στη Μέση Ανατολή.

Με γεωπολιτικό – γεωστρατηγικό δια ταύτα τον παραγκωνισμό -ει δυνατόν-  από αυτό το πεδίο, του στρατηγικού αντίπαλου κατά τις ΗΠΑ  (Ρωσία). Τη δυσχέρεια των όρων με τους οποίους εμπλέκεται ο στρατηγικός

Η θαλάσσια περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, ήδη από την προηγούμενη δεκαετία και από πολύ παλιότερα με εργαλείο βλέψεις και μαξιμαλισμούς των γύρω αστικών τάξεων, είναι πεδίο άγριας ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης.

Οι βάσεις των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ σε Σούδα, Κύπρο που ενισχύονται επικίνδυνα και απέναντι στη Συρία αυτές του Ρώσικου ιμπεριαλισμού, τονίζουν τη γεωπολιτική βαρύτητα μιας θερμής θάλασσας που έχει ήδη υπερθερμανθεί