Ενέργεια

Οι δύο τελευταίες βδομάδες απέδειξαν πως ο καρκίνος της βάσης της Σούδας είναι βόμβα στα θεμέλια όχι μόνο της οικονομίας, μα συνολικά στη ζωή των εργαζομένων και το μέλλον του τόπου μας.

Η κυβέρνηση και το σύνολο του αστικού πολιτικού προσωπικού, χάριν συμφερόντων της ντόπιας πλουτοκρατίας στο πλαίσιο της σχέσης ιμπεριαλιστικής εξάρτησης με τις ΗΠΑ και συμμαχίας με το Σιωναζιστικό

Όπως έχουμε ξανά γράψει πρόσφατα, με αφορμή το ταξίδι Μητσοτάκη στην Τουρκία για τη συνάντηση του με τον Ερντογάν. Η απόσταση που χωρίζει το σήμερα των ελληνοτουρκικών σχέσεων – αντιθέσεων, απέχει πολύ από το παλαιότερο Μητσοτάκης “γιοκ”.

Παρόλα αυτά η διάσταση της συνεννόησης, πιο σωστά σε κάθε περίπτωση κατευνασμού των εντάσεων, αποτελεί διάσταση και όχι το όλον της σχέσης μεταξύ

Αρχικά, μιλώντας μόνο για το λαό και τη χώρα μας, από το πρωί του Σαββάτου μεγάλωσαν η αγωνία, ο φόβος, η παγωμάρα από τις πολεμικές εξελίξεις στο Ιράν. Ιδίως στην Κρήτη, στα Χανιά, κάθε πτήση F16 πλέον παγώνει το αίμα, όπως και ο ερχομός της ναυαρχίδας της αμερικάνικης φονικής μηχανής δεν ήταν άλλος ένας ελλιμενισμός αεροπλανοφόρου. Η είδηση της επιφυλακής

Για ακόμα μια φορά, η εργατική τάξη, ο κόσμος του μόχθου και η νεολαία στη χώρα βομβαρδίζεται με τα “συγκλονιστικά” νέα.

Διάφοροι επιφανείς γεωπολιτικοί αναλυτές και “έγκριτοι” δημοσιογράφοι πανηγυρίζουν προκαταβολικά για την επιτυχία των υπογραφών που έπεσαν.

Και τι δεν είπαν αυτές τις ώρες κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες του αστικού κόσμου.

Ο πρωθυπουργός της χώρας υπογράμμισε κομπαζοντας την διαφαινόμενη “ενεργειακή

Του Βασίλη Σαμαρά

Πρόλογος

Στο κείμενο που ακολουθεί επιχειρείται μια προσέγγιση της στρατηγικής των ΗΠΑ, όπως αυτή εκτίθεται στην έκθεση για τη «Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ». Πέραν αυτών, ωστόσο, που διατυπώνονται σε αυτή την έκθεση όλο και πιο έντονα στο μεταξύ διάστημα αναδεικνύεται ένα σημαντικό ζήτημα. Αναφέρομαι σε κινήσεις των ΗΠΑ που καταδείχνουν το πώς αντιλαμβάνονται την προώθηση αυτής

Πριν ακόμα την επανεκλογή του Τράμπ στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ -για λογαριασμό του αμερικανικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου εν συνόλω- έχει τεθεί πολλάκις στη δημόσια συζήτηση (και ενίοτε πιο συχνά από την Αριστερά παρά από αναλυτές αστικών μέσων) ο χαρακτηρισμός του ως «τρελό». «Τρελό» με την έννοια ότι είτε αποτελεί «παραφωνία» στην κανονικότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος είτε ότι ασκεί πολιτική-διοίκηση, με

Ενδεικτικό της ρότας των εξελίξεων στην περιοχή  αλλά και ορόσημο της ενεργειακής πολιτικής που ξετυλίγεται, η σύνοδος που πραγματοποιείται το διήμερο 6 – 7/11 στην πρωτεύουσα της χώρας μας. Για να αντιληφθούμε τη βαρύτητα της συνόδου, αρκεί το γεγονός της «απόβασης» τριων στελεχών των ΗΠΑ (υπ.εσωτερικών Μπέργκαμ, υπ.ενέργειας Ράιτ, υφυπ. Εξωτερικών για θέματα πόρων Ρήγας), της συμμετοχής 25 υπουργών ενέργειας