Εργατική τάξη

Βρισκόμαστε σε μια εποχή της οποίας οι εικόνες βαρβαρότητας απέναντι στην Εργατική Τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου αποτελούν καθημερινή απτή πραγματικότητα.

Το “διάβασμα” των ταξικών συσχετισμών της ήττας του ΕΕΚΚ και της αποσυγκρότησης της Εργατική τάξης, από τις  δυνάμεις του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, είναι το έδαφος στο οποίο εξελίσσεται και με σημερινούς όρους η επίθεση. Συνθέτει και αυτό

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Κοιτώντας το χθες και ατενίζοντας με επαναστατική αισιοδοξία το αύριο των λαών θα λέγαμε ότι το κρίσιμο ζήτημα της εποχής μας, που την καθορίζει όσο τίποτα άλλο, είναι η παλινόρθωση του καπιταλισμού πριν λίγες δεκαετίες στις χώρες του πλανήτη που η εργατική τάξη και οι λαοί κατάφεραν τα όποια βήματα σοσιαλιστικής οικοδόμησης στα πλαίσια του προηγούμενου γύρου

Ο Στουρνάρας όπως και ο Μητσοτάκης κινδυνολογούν υπέρ της σταθερότητας των μισθών φτώχειας και ανέχειας. Ουσιαστικά η κυβέρνηση και όλα τα αστικά επιτελεία ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση συνολικά της πολιτικής τους, όπως και του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη

Σταθερές εποχής.

Η προσέγγιση της αναγνώρισης της κατάστασης στον κόσμο, με σκοπό την κίνηση σε μια κατεύθυνση συμβολής στην αλλαγή των δεδομένων, από την εργατική επαναστατική κομμουνιστική μπάντα, δεν είναι αποτέλεσμα καταρχήν, της ερμηνείας του τι συμβαίνει στο μέρος αλλά τι χαρακτηρίζει, τι ορίζει το όλον.

Ως προς τα μεγάλα μεγέθη. 

Εδώ και πάνω από 6 δεκαετίες βιώνουμε την μετάβαση

Είτε 20, είτε 200, είτε 2000 κ.ο.κ. πάντα για ΣΥΜΒΟΛΗ στην υπόθεση της λαϊκής πάλης, της επανάστασης και του σοσιαλισμού θα μιλούσαμε. Και αυτό, γιατί έχουμε ήδη ξεκαθαρίσει (και θα επανέλθουμε) πως στο σύνολό της η υπόθεση της πάλης των μαζών είναι μια ιστορική διαδικασία. Αυτή, το μόνο που δεν επιτρέπει, σ’ αυτούς που θέλουν να την υπηρετήσουν, είναι να

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα της ξέφρενης εκμετάλλευσης στην οποία επιδίδονται οι εργοδότες, όσο οι εργατικές

Οι θεατρινισμοί της υπουργού εργασίας Κεραμέως, απλά προκαλούν τους εργαζόμενους.  Ουσιαστικά αυτοί ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά με μισθό που να καλύπτει το κόστος της ζωής, δέχεται άλλο ένα χτύπημα

Δρομολογείται στο επόμενο διάστημα η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που θα χτυπήσει παραπέρα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ευρύτερα. Παίρνει τη σκυτάλη από τα νομοσχέδια Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και το νομοσχέδιο για τον κατώτατο που ψηφίστηκαν τα προηγούμενά χρόνια για να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει από κατάκτηση του κόσμου της δουλειάς. Είναι μέσα στο κλίμα επίθεσης παγκοσμίως

Οι εταιρείες ηλεκτροπαραγωγής, τα διυλιστήρια, οι ακτοπλοϊκές και αεροπορικές εταιρείες, η βιομηχανία τροφίμων και κάποιοι ακόμη κλάδοι δραστηριότητας του κεφαλαίου, κάνουν πάρτι κερδών με άξονα τη λεγόμενη τουριστική βιομηχανία.
Βασική συνθήκη για την κερδοφορία τους οι χαμηλοί μισθοί και οι εξοντωτικές συνθήκες εκμετάλλευσης των εργαζομένων.
Ανάλογη είναι η εικόνα και σε άλλες περιοχές της νότιας Ευρώπης όπου το

Σίγουρα τα πολεμικά σφαγεία που είναι σε εξέλιξη προκαλούν  στους λαούς αποτροπιασμό και φόβο για παραπέρα κλιμάκωση και για νέα μεγαλύτερα μακελειά. Όπως και η ένταση της φασιστικοποίησης δεμένη με την επιβολή της ιδεολογικής τρομοκρατίας του κεφάλαιου, στη βάση των εκβιασμών του προς το κόσμο της δουλειάς.

Όμως ήδη για  δισεκατομμύρια μαζών, ιδιαίτερα στις Ινδίες, Μέση Ανατολή, Αφρική, Λατινική Αμερική

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε

Είδηση αποτέλεσε τις τελευταίες μέρες η επισήμανση της ΚΟΜΙΣΙΟΝ για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα.

«Κάντε κάτι για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση» καλεί την ελληνική κυβέρνηση η ΚΟΜΙΣΙΟΝ. Και μετά την επισήμανση (που για κάποιους μεταφράζεται ως τράβηγμα του αυτιού), ακολουθεί και  η συνταγή από τους ειδικούς, όπως πάντα άλλωστε. Προτείνεται λοιπόν σαν απάντηση η