Φασιστικοποίηση

Παρά την αντίθεση του λαού μας στη φρικαλεότητα της συνεχιζόμενης γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού από το σιωνιστικό μαντρόσκυλο. Παρά την πολλάκις εκφρασμένη δυναμικά και μαζικά στο δρόμο, καταδίκης και καταγγελίας της συνεργασίας της αστικής τάξης με το κράτος του Ισραήλ, το βάθεμα της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ ΝΑΤΟ. Παρά την πρόκληση απέναντι στα  αντιβασικά αντιπολεμικά αισθήματα του λαού μας,

Μόνο την Τρίτη 28 και Τετάρτη 29 Οκτώβρη 104 Παλαιστίνιοι ανάμεσά τους 46 παιδιά ήταν τα θύματα των βομβαρδισμών του Ισραήλ. Οι βομβαρδισμοί από αέρα και από άρματα μάχης συνεχίστηκαν και την Πέμπτη 30 – 10. Παρόλα αυτά οι Σιωναζιστές και ο Τραμπ δηλώνουν ότι η εκεχειρία παραμένει αποκαλύπτοντας έτσι ωμά πως την εννοούν, αλλά και την πραγματικότητα του «ειρηνευτικού»

Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, η αναδίπλωση της γαλλικής κυβέρνησης με την αναβολή της εφαρμογής της -ψηφισμένης- αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, έχει δυο αναγνώσεις. Από τη μια, είναι μια  ήττα για τη Γαλλική κυβέρνηση και το Γαλλικό κεφάλαιο, απέναντι στον εσωτερικό τους εχθρό που μόνο να έχουν ξεμπερδέψει δε φαίνεται. Από την άλλη μεριά, ήδη σωρεύονται οι όροι

Κάνοντας την ανάγνωση της οργής και της αντίθεσης του εργαζόμενου κόσμου απέναντι στις πολιτικές έντασης της αντεργατικής επίθεσης και φασιστικοποίησης, η κυβέρνηση φροντίζει από νωρίς να προφυλαχτεί. Η εφαρμογή και παγίωση της αξιολόγησης στο δημόσιο, μαζί με το προχώρημα των διώξεων αξιοποιώντας και το αναβαθμισμένο νομικό οπλοστάσιο των πειθαρχικών, δείχνουν ποια πολιτική ακολουθούν για λογαριασμό του κεφάλαιου, της αστικής τάξης.

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Δύσκολες οι προβλέψεις για την πορεία των εξελίξεων στο Ουκρανικό, μα όποιες κι αν είναι κάθε άλλο παρά θα σηματοδοτούν ένα αύριο ειρήνης και ευημερίας για τους λαούς.
Η τραγική ακολουθία των πολεμικών σφαγείων όχι μόνο δεν έχει σταματημό, μα συνολικά οι συγκρούσεις σε όλα τα πεδία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού (στρατιωτικό, ενεργειακό, εμπορικό, νομισματικό, κ.ο.κ) έχουν ανεβάσει κλίμακα.

Είναι μια πολύ δύσκολη συγκυρία αυτή που βιώνει ο λαός της χώρας  μας και ο γείτονας λαός της Τουρκίας. Ιδιαίτερα αυτές τις μέρες που σοκαρισμένοι, όπως κι όλος ο κόσμος, παρακολουθούν τη εκτύλιξη της κόλασης, της γενοκτονίας και του εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τους σιωναζιστές, μαζί με τη πολιτική-οικονομική-στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ και την ανοχή της Δύσης (με τις ”ενστάσεις

Η συλλογικότητα Αντίσταση και Πάλη καταδικάζει την τραμπούκικη επίθεση φασιστοειδών στα γραφεία του ΚΚΕ στα Χανιά.

Και μόνο η λέξη κομμουνιστικό στον τίτλο μιας πολιτικής οργάνωσης, ομάδας ή κόμματος   στις μέρες μας, ερεθίζει και προκαλεί τις φασιστικές απολήξεις και το παρακράτος που είναι προέκταση του επίσημου κράτους του κεφαλαίου και μέρος του συστήματος της εκμετάλλευσης και του πολέμου.

Του

Σίγουρα τα πολεμικά σφαγεία που είναι σε εξέλιξη προκαλούν  στους λαούς αποτροπιασμό και φόβο για παραπέρα κλιμάκωση και για νέα μεγαλύτερα μακελειά. Όπως και η ένταση της φασιστικοποίησης δεμένη με την επιβολή της ιδεολογικής τρομοκρατίας του κεφάλαιου, στη βάση των εκβιασμών του προς το κόσμο της δουλειάς.

Όμως ήδη για  δισεκατομμύρια μαζών, ιδιαίτερα στις Ινδίες, Μέση Ανατολή, Αφρική, Λατινική Αμερική

Τι εξωθεί, τι αναγκάζει ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια λαών να πληρώνουν για να μπουν σε μια βάρκα που αν δε βρει την κόλαση του βυθού, τη γνωρίζει στη στεριά; Πως άραγε αμέτρητες οικογένειες με παιδιά, διασχίζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα, χωρίς καμία εγγύηση μιας αξιοπρεπούς ζωής στο τέλος του δρόμου; Ποιος λαός, ποιος άνθρωπος αφήνει τον τόπο του, το σπίτι του, την

Από αυτό που πρέπει να ξεκινήσει κανείς, μιλώντας για τα γεγονότα στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, είναι η ασφυκτική πραγματικότητα που βιώνουν οι εργατολαϊκές μάζες στην ιμπεριαλιστική αυτή μητρόπολη. Την ένταση της καταλήστευσης που υφίστανται από τη σαρωτική επέλαση του κεφάλαιου, σε συνδυασμό με την ακρίβεια που τσακίζει κόκκαλα. Ένα παραπάνω, όταν καλείται ο λαός των ΗΠΑ να πληρώσει τα

Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες