Φασιστικοποίηση

Η πραγματική εγκληματική οργάνωση δολοφονεί τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Οι εικόνες βαρβαρότητας που από εχθές κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο, καταγράφουν μια ακόμα δολοφονία της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο.

Αυτή τη φορά περισσότερο πολιτικοποιημένη και άμεσα καλυπτόμενη από το σύστημα των ΗΠΑ. Μια δολοφονία λευκής Αμερικανίδας πολίτη αυτή τη φορά, η οποία μετά τη δολοφονία της κατηγορήθηκε

ΗΠΑ – ΝΑΤΟ φονιάδες των λαών  –  Έξω οι βάσεις – Αλληλεγγύη στο βενεζουελάνικο λαό

Τα «έργα και ημέρες» των ΗΠΑ αυτή τη φορά στη Λατινική Αμερική και τη Βενεζουέλα συγκεκριμένα, είναι άλλη μια απόδειξη της απελευθέρωσης των πιο επιθετικών μορφών και δυνάμεων του κεφάλαιου παγκόσμια. Τουλάχιστον για όσους επιμένουν να βλέπουν τις ανειρήνευτες αντιθέσεις των ιμπεριαλιστών σαν παράγοντα που

Παρακάτω η συνέντευξη τύπου του Νεκτάριου Κοκολαντωνάκη,  μέλους της πολιτικής ομάδας Κομμουνιστική Πάλη, στην Ερτ Χανίων

Είναι άραγε τζάμπα μάγκες οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (οι λεγόμενοι πρόθυμοι) και εκ του ασφαλούς υπονομεύουν τις ειρηνευτικές προσπάθειες των ΗΠΑ του Τραμπ;

Καμώνονται δηλαδή τους Ναπολέοντες για όσο την βασική ευθύνη για τον πόλεμο στην Ουκρανία εξακολουθούν να την έχουν οι ΗΠΑ, που ουσιαστικά τον πυροδότησαν; Σ’ αυτό θα δώσει απάντηση το αμέσως επόμενο διάστημα η επιλογή που θα γίνει

Ο Μπρεχτ σε ένα από τα ιστορικά του έργα (*) ανέφερε πως ”Όταν αυτοί που είναι ψηλά μιλάνε για ειρήνη, ετοιμάζονται για πόλεμο”. Θα μπορούσε όμως κάποιος, ειδικά σήμερα, να διερωτηθεί τι γίνεται στην περίπτωση που αυτοί που είναι ψηλά, μιλάνε για πόλεμο. Τρια χρόνια πριν ξεκινήσει το ανθρωποσφαγείο στην Ουκρανία, ο Μακρόν για λογαριασμό του Γαλλικού ιμπεριαλισμού δήλωνε πως

Έχουμε κατ’ επανάληψη χαρακτηρίσει τυχοδιωκτική, επικίνδυνη για το λαό και βρώμικη την αστική επιλογή εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο και τα ιμπεριαλιστικά σχέδια (με κρίσιμη την ενεργειακή πλευρά) των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ και οι εξελίξεις προσθέτουν στοιχεία και κάνουν αναγκαίο να επανέλθουμε. Σ’ αυτό το σημείωμα θα σταθούμε ευρύτερα στη φύση του Αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και στα έργα και ημέρες του (βλέπε

Παρά την αντίθεση του λαού μας στη φρικαλεότητα της συνεχιζόμενης γενοκτονίας του παλαιστινιακού λαού από το σιωνιστικό μαντρόσκυλο. Παρά την πολλάκις εκφρασμένη δυναμικά και μαζικά στο δρόμο, καταδίκης και καταγγελίας της συνεργασίας της αστικής τάξης με το κράτος του Ισραήλ, το βάθεμα της εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια ΗΠΑ ΝΑΤΟ. Παρά την πρόκληση απέναντι στα  αντιβασικά αντιπολεμικά αισθήματα του λαού μας,

Μόνο την Τρίτη 28 και Τετάρτη 29 Οκτώβρη 104 Παλαιστίνιοι ανάμεσά τους 46 παιδιά ήταν τα θύματα των βομβαρδισμών του Ισραήλ. Οι βομβαρδισμοί από αέρα και από άρματα μάχης συνεχίστηκαν και την Πέμπτη 30 – 10. Παρόλα αυτά οι Σιωναζιστές και ο Τραμπ δηλώνουν ότι η εκεχειρία παραμένει αποκαλύπτοντας έτσι ωμά πως την εννοούν, αλλά και την πραγματικότητα του «ειρηνευτικού»

Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, η αναδίπλωση της γαλλικής κυβέρνησης με την αναβολή της εφαρμογής της -ψηφισμένης- αύξησης του ορίου συνταξιοδότησης, έχει δυο αναγνώσεις. Από τη μια, είναι μια  ήττα για τη Γαλλική κυβέρνηση και το Γαλλικό κεφάλαιο, απέναντι στον εσωτερικό τους εχθρό που μόνο να έχουν ξεμπερδέψει δε φαίνεται. Από την άλλη μεριά, ήδη σωρεύονται οι όροι

Κάνοντας την ανάγνωση της οργής και της αντίθεσης του εργαζόμενου κόσμου απέναντι στις πολιτικές έντασης της αντεργατικής επίθεσης και φασιστικοποίησης, η κυβέρνηση φροντίζει από νωρίς να προφυλαχτεί. Η εφαρμογή και παγίωση της αξιολόγησης στο δημόσιο, μαζί με το προχώρημα των διώξεων αξιοποιώντας και το αναβαθμισμένο νομικό οπλοστάσιο των πειθαρχικών, δείχνουν ποια πολιτική ακολουθούν για λογαριασμό του κεφάλαιου, της αστικής τάξης.

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Δύσκολες οι προβλέψεις για την πορεία των εξελίξεων στο Ουκρανικό, μα όποιες κι αν είναι κάθε άλλο παρά θα σηματοδοτούν ένα αύριο ειρήνης και ευημερίας για τους λαούς.
Η τραγική ακολουθία των πολεμικών σφαγείων όχι μόνο δεν έχει σταματημό, μα συνολικά οι συγκρούσεις σε όλα τα πεδία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού (στρατιωτικό, ενεργειακό, εμπορικό, νομισματικό, κ.ο.κ) έχουν ανεβάσει κλίμακα.