Φοιτητές

Ένα στα δέκα παιδιά χαμηλότερων λαϊκών στρωμάτων μπαίνουν στο πανεπιστήμιο. Αυτό είναι το πόρισμα της τελευταίας έρευνας του ΙΟΒΕ για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή 9 στα 10 εργατόπαιδα και μαθητές ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων δεν καταφέρνουν να σπουδάσουν. Τι άλλαξε από μια παλαιότερη κατάσταση που ήταν πιο μαζικό το Πανεπιστήμιο; Μήπως τελικά δεν τα παίρνουν τα γράμματα κάποιοι μαθητές ή εφαρμόζεται

Ανοίγει λοιπόν ο “διάλογος” με αφορμή το εθνικό απολυτήριο που θέλει να εφαρμόσει το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση. Πόσο όμορφα και δημοκρατικά, πόσο αταξικά και ελεύθερα θα “συνδιαμορφώσουν το νέο σχολείο” όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς. Με μερικούς αστερίσκους φυσικά. Πρώτα πρώτα, στο ότι η βάση, η πολιτική κατεύθυνση ορίζεται από την κυβερνητική γραμμή που στα εργασιακά έχει κατοχυρώσει το

Έχει βάθος και ιστορία η επίθεση του συστήματος και όλων των κυβερνήσεων του στο δικαίωμα των παιδιών της εργατικής τάξης και του λαού στην εκπαίδευση και στις σπουδές. Από τον νόμο 815 του 1978 που ήθελε να βάλει ανώτατα όρια σπουδών και τελικά ανατράπηκε από τους φοιτητές, το νόμο – πλαίσιο του 2006 που ήθελε να καταργήσει το άρθρο 16

Καθώς φαίνεται, η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να προχωρήσει την επίθεση της στην εκπαίδευση, με την κορωνίδα των δύο περασμένων νόμων τα τελευταία χρόνια (νόμος Κ-Χ και νόμος Πιερρακάκη), που δεν είναι άλλη από τις διαγραφές. Το σύστημα φαίνεται έτοιμο να ανοίξει τον «ασκό του Αιώλου» και να προβεί σε μια τομή, διακηρυγμένη σαφώς εδώ και πολλά πλέον χρόνια, αλλά ως

Η ταξική πολιτική του συστήματος έχει ως στόχο και τη σπουδάζουσα νεολαία, τα παιδιά εκείνα από τα λαϊκά στρώματα των οποίων οι γονείς αγωνίζονται καθημερινά για να «βγάλουν το μήνα», για μεγάλο μέρος των οποίων η «φοιτητική ζωή» με όρους ελεύθερου χρόνου για πολύπλευρη ανάπτυξη και εξέλιξη δεν αποτελεί παρά όνειρο απατηλό. Η πραγματικότητα που βιώνει ο μέσος φοιτητής σήμερα