13ωρο

Η συμπλήρωση 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, μαζί με τις πυκνές εξελίξεις που μεσολάβησαν στο διάστημα αυτό, αν μη τι άλλο είναι ενδεικτικές της αντιδραστικής ρότας των πραγμάτων. Το κεφάλαιο, η αστική τάξη, η κυβέρνηση, δείχνουν με ωμότητα και κυνισμό πως η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα και εξελίσσεται με

Πληθαίνουν οι τοποθετήσεις και οι διαπιστώσεις με δημοσιεύματα στον τύπο, πως η ακρίβεια κατατρώει το λαϊκό εισόδημα. Αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα βιώνει, με οδυνηρό και τραγικό πολλές φορές τρόπο, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου της δουλειάς που δυσκολεύεται να καλύψει βασικές- θεμελιώδεις ανάγκες κάθε μήνα. Έτσι οδηγείται σε περικοπές ακόμη και στα τρόφιμα, περιορίζοντας δραματικά την κατανάλωσή τους, όπως αυτό

Οι μήνες κινηματικής ανυπαρξίας στον κλάδο των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επικάθονται στον αρνητικό συσχετισμό για το σύνολο των εργαζομένων. Αυτή είναι και η βάση στην οποία ξετυλίγονται όλα τα νέα επεισόδια του απλώματος και βαθέματος της επίθεσης, της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφάλαιου. Η συνταγματική αναθεώρηση και η ολική αναμόρφωση του τοπίου στην εκπαίδευση αυτό ομολογούν,

Εδώ και περίπου 10 μέρες αχός σηκώνεται στην ειδησεογραφία γύρω από το πρόσωπο του προέδρου της ΓΣΕΕ.

Μόνο ως αφορμή και προς άνοιγμα μια άλλης συζήτησης, χρήσιμης κατά τη γνώμη μας για το κίνημα ξεκινάμε με αυτά τα γεγονότα.

Το σημερινό αυτό περιστατικό υπογραμμίζει και αυτό την πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική κυριαρχία αστικών δυνάμεων στο λεγόμενο συνδικαλιστικό κίνημα και στις

* Παραθέτουμε εκ νέου ένα άρθρο δημοσιευμένο στις 11/09/2025, με αφορμή το οριστικό ”όχι” του ΣτΕ για την επιστροφή των δυο επιπλέον μισθών στο δημόσιο.  Πάλη για πραγματικές αυξήσεις στο κόστος της ζωής, χωρίς μισόλογα και υπεκφυγές “νομιμοποιημένων αιτημάτων”. Πάλη ενάντια στις αυταπάτες για το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης, των αιτημάτων που “χωράνε” στις αντοχές της οικονομίας. Πάλη

Το ταξικό πλαίσιο της πάλης των αγροτών

Αποδείχτηκε πως επρόκειτο πράγματι για έναν σπουδαίο αγώνα ενός σημαντικού κομματιού του κόσμου της δουλειάς ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση και στην πολιτική «όλα στο κεφάλαιο». Έχει σημασία να γίνει ξεκάθαρο αυτό από την πλευρά των ταξικών δυνάμεων. Πως ο αγώνας αντίστασης των φτωχομεσαίων αγροτών ενάντια στο ξεκλήρισμα τους είναι αγώνας κόντρα στις ντόπιες

Σταθερά, ωμά και αταλάντευτα κινείται η κυβέρνηση της Ν.Δ. στην προώθηση της πολιτικής «όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο». Σ’ αυτό το πλαίσιο οι επιταχύνσεις «πρόσω ολοταχώς», όπως ονομάστηκαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, των μεταρρυθμίσεων (όπου ακούνε για μεταρρυθμίσεις οι εργαζόμενοι αυτό που περιμένουν είναι η παραπέρα αναίρεση κατακτήσεων και δικαιωμάτων που απέσπασαν και κατοχύρωσαν μέσα από αποφασιστικούς

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

Nα στηρίξουμε σε αυτή την κατεύθυνση την απεργία της Τρίτης 14 Οκτώβρη

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την

Σε Δύση και Ανατολή το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα επιτίθεται στην Εργατική Τάξη και τους λαούς, απέναντι και στους ξεριζωμένους μετανάστες, με “καινούργιους” όρους…εποχής.

Οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού συγκροτούν στα μέτρα της εποχής της βαρβαρότητας, την επίθεση σε κατακτήσεις και δικαιώματα η οποία προχωρά με όρους φασιστικοποίησης.

Έχουν στόχο, την παρά πέρα διάσπαση της εργατικής τάξης και

Ο Στουρνάρας όπως και ο Μητσοτάκης κινδυνολογούν υπέρ της σταθερότητας των μισθών φτώχειας και ανέχειας. Ουσιαστικά η κυβέρνηση και όλα τα αστικά επιτελεία ούτε θέλουν ούτε μπορούν να κρύψουν την ωμή αντεργατική φύση συνολικά της πολιτικής τους, όπως και του νέου νομοσχεδίου της 13ωρης εξόντωσης και της δυνατότητας της πιο στυγνής εκμετάλλευσης της εργασίας από το κεφάλαιο.

Το δικαίωμα στη

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα της ξέφρενης εκμετάλλευσης στην οποία επιδίδονται οι εργοδότες, όσο οι εργατικές