Αξιολόγηση

Ο θάνατος της καθηγήτριας Αγγλικών, Σοφίας Χρηστίδου ύστερα από εγκεφαλικό που υπέστη μέσα σε συνθήκες έντονης πίεσης, που βίωνε στο σχολείο, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη «ατυχές περιστατικό». Δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός που αφορά μόνο μια προσωπική τραγωδία. Είναι ένα σκληρό σύμπτωμα της εποχής: της λεγόμενης «κανονικότητας» που επιβάλλεται τα τελευταία χρόνια στο δημόσιο σχολείο και στον

Οι μήνες κινηματικής ανυπαρξίας στον κλάδο των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επικάθονται στον αρνητικό συσχετισμό για το σύνολο των εργαζομένων. Αυτή είναι και η βάση στην οποία ξετυλίγονται όλα τα νέα επεισόδια του απλώματος και βαθέματος της επίθεσης, της αντιλαϊκής αντεργατικής πολιτικής της κυβέρνησης για λογαριασμό του κεφάλαιου. Η συνταγματική αναθεώρηση και η ολική αναμόρφωση του τοπίου στην εκπαίδευση αυτό ομολογούν,

Ανοίγει λοιπόν ο “διάλογος” με αφορμή το εθνικό απολυτήριο που θέλει να εφαρμόσει το υπουργείο παιδείας και η κυβέρνηση. Πόσο όμορφα και δημοκρατικά, πόσο αταξικά και ελεύθερα θα “συνδιαμορφώσουν το νέο σχολείο” όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς. Με μερικούς αστερίσκους φυσικά. Πρώτα πρώτα, στο ότι η βάση, η πολιτική κατεύθυνση ορίζεται από την κυβερνητική γραμμή που στα εργασιακά έχει κατοχυρώσει το

Το διάγγελμα Μητσοτάκη για την εκκίνηση διαδικασιών για αναθεώρηση του συντάγματος, συμπίπτει με σοβαρές διεργασίες απ’ άκρη σ’ άκρη στο πολιτικό σκηνικό.

Είναι δοσμένο ότι για να αναθεωρηθεί ένα άρθρο με απλή πλειοψηφία από την επόμενη αναθεωρητική βουλή, χρειάζεται 180 ψήφους από την υπάρχουσα βουλή. Έτσι στο κοινοβουλευτικό επίπεδο η Ν.Δ. του Μητσοτάκη επιδιώκει την πρωτοβουλία κινήσεων με στόχο να

Κάνοντας την ανάγνωση της οργής και της αντίθεσης του εργαζόμενου κόσμου απέναντι στις πολιτικές έντασης της αντεργατικής επίθεσης και φασιστικοποίησης, η κυβέρνηση φροντίζει από νωρίς να προφυλαχτεί. Η εφαρμογή και παγίωση της αξιολόγησης στο δημόσιο, μαζί με το προχώρημα των διώξεων αξιοποιώντας και το αναβαθμισμένο νομικό οπλοστάσιο των πειθαρχικών, δείχνουν ποια πολιτική ακολουθούν για λογαριασμό του κεφάλαιου, της αστικής τάξης.

Δεν χρειαζόταν να έρθει ο Σεπτέμβρης για να αντιληφθεί η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων καθηγητών και δασκάλων, το πόσο ανυπόφορη έχει πλέον γίνει η εργασιακή τους πραγματικότητα. Ήδη για δεκάδες χιλιάδες αναπληρωτές η αγωνία του καλοκαιριού για το που, πότε, εάν θα προσληφθούν (και για πολλούς συνεχίζεται) πήγαινε πλάι στην εξοργιστική κατάσταση του πενιχρού ταμείου ανεργίας, με την αύξηση των

Κάθε νέα χρονιά, κάθε νέο σχολικό έτος που φορτώνει περισσότερο βάρος κυβερνητικής επίθεσης στα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και αλαφρώνει από τις ζητούμενες αντιστάσεις και  αγώνες, γίνεται πιο ανυπόφορο. Είναι αυτές οι μέρες που εκατοντάδες χιλιάδες δάσκαλοι και καθηγητές αγωνιούν για το πως θα έρθει και πως θα βγει η νέα χρονιά, με τις συνθήκες δουλειάς να γίνονται ολοένα και πιο

Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες

Οι εκπαιδευτικοί να αναμετρηθούμε με την πολιτική που μας στερεί μονιμότητα, μεροκάματο και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας

Όσο δεν βρίσκει αντιστάσεις η κυβερνητική πολιτική, βήμα το βήμα, αλλά και με σημαντικές επιταχύνσεις τελευταία, φτιάχνει ένα αντιδραστικό πλαίσιο στις συνθήκες δουλειάς δεκάδων χιλιάδων εκπαιδευτικών. Τις τελευταίες μέρες και μετά τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και άλλων κυβερνητικών καλοθελητών περί άρσης της

Δεν περιμέναμε τις δηλώσεις της νέας – μετά τον ανασχηματισμό- υπουργού παιδείας Ζαχαράκη, ούτε ακόμα τις δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού Μητσοτάκη για να αντιληφθούμε πως είναι μεγάλο στοίχημα (και αυτής) της κυβέρνησης να κατοχυρωθεί η αξιολόγηση στο δημόσιο, ιδιαίτερα στους εκπαιδευτικούς. Δεκαετίες τώρα, με όποια εναλλαγή στο τιμόνι της διακυβέρνησης, αποτελούσε στοίχημα για την αστική τάξη, το σύστημα,

Παρά τη παρατεταμένη ακινησία και τη μη συγκρότηση ικανών αντιστάσεων των εκπαιδευτικών αλλά και του λαού το τελευταίο διάστημα, απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση του συστήματος, η χθεσινή απεργία έδειξε ότι υπάρχουν αγωνιστικές διαθέσεις και αντανακλαστικά των εκπαιδευτικών. Το γεγονός ότι η κυβέρνηση έβγαλε την απεργία παράνομη μια μέρα πριν, σίγουρα επέδρασε στην ήδη συσσωρευμένη οργή του κλάδου, αλλά