Φτώχεια

Nα στηρίξουμε σε αυτή την κατεύθυνση την απεργία της Τρίτης 14 Οκτώβρη

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την

Βρισκόμαστε σε μια εποχή της οποίας οι εικόνες βαρβαρότητας απέναντι στην Εργατική Τάξη και τους λαούς όλου του κόσμου αποτελούν καθημερινή απτή πραγματικότητα.

Το “διάβασμα” των ταξικών συσχετισμών της ήττας του ΕΕΚΚ και της αποσυγκρότησης της Εργατική τάξης, από τις  δυνάμεις του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, είναι το έδαφος στο οποίο εξελίσσεται και με σημερινούς όρους η επίθεση. Συνθέτει και αυτό

Σε χτεσινή συνέντευξη στον ΣΚΑΙ, ο Γ. Στουρνάρας, νυν διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας και πρώην Υπουργός Οικονομικών, για λογαριασμό του κεφαλαίου, για άλλη μια φορά θέλησε να κουνήσει το δάχτυλο στον κόσμο της δουλειάς και του μόχθου, με το γνωστό «μη ζητάτε πολλά». Ένα γνωστό μοτίβο της κυβερνητικής πολιτικής της ΝΔ, στα πλαίσια της οποίας λειτουργεί -με τον θεσμικό

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα της ξέφρενης εκμετάλλευσης στην οποία επιδίδονται οι εργοδότες, όσο οι εργατικές

Ιδιαίτερα τη τελευταία χρονιά έχει αναδειχθεί η συζήτηση για την επαναφορά των έξτρα μισθών στο δημόσιο, με υπόβαθρο την ασφυκτική πραγματικότητα που βιώνουν οι εργαζόμενοι στη χώρα μας άρα και εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι η πραγματικότητα της έντασης της επίθεσης σε δικαιώματα-κατακτήσεις, η αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια που σπάει κόκκαλα, με τη φορομπηξία, που επιχειρήθηκε να

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε

Είναι ξεκάθαρο ότι τα κέρδη αυτού του σάπιου συστήματος είναι πάνω από κάθε ανθρωπινή ζωή. Αυτό φανερώνεται στην καθημερινή προσπάθεια του λάου να επιβιώσει και το πόσο δύσκολο γίνεται αυτό μέρα με τη μέρα.

Στις εντατικοποιημένες συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζουμε καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο ακόμα και του θανάτου. Τα εργατικά ατυχήματα σε όλη τη

Είδηση αποτέλεσε τις τελευταίες μέρες η επισήμανση της ΚΟΜΙΣΙΟΝ για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση στην Ελλάδα.

«Κάντε κάτι για τη φτώχεια και τη στεγαστική κρίση» καλεί την ελληνική κυβέρνηση η ΚΟΜΙΣΙΟΝ. Και μετά την επισήμανση (που για κάποιους μεταφράζεται ως τράβηγμα του αυτιού), ακολουθεί και  η συνταγή από τους ειδικούς, όπως πάντα άλλωστε. Προτείνεται λοιπόν σαν απάντηση η

Όχι αναίτια έγινε γνωστή στο πανελλήνιο η βίαιη έξωση εκπαιδευτικού στα Χανιά, εκδικητική διακοπή νερού και ηλεκτρικού τάχα για χρέος 100 ευρώ. Ο ιδιοκτήτης προκειμένου να επιβάλει έξωση και δηλώνοντας τη βιασύνη του να ετοιμάσει το οίκημα για τουριστική αξιοποίηση, απείλησε να βγάλει ακόμη και την πόρτα για να τη βάψει. Περίπτωση προκλητική, αλλά όχι σπάνια….

Είναι γεγονός πως η

Διαδέχονται η μια την άλλη οι δηλώσεις του πρωθυπουργού αλλά και της υπουργού παιδείας αυτό το διάστημα, που θέλουν να εκβιάσουν, να τρομοκρατήσουν και να πειθαρχήσουν τους εκπαιδευτικούς. Ο αέρας και το θράσος τους εξηγείται από τον αρνητικό ,για το λαό συνολικά ,συσχετισμό δύναμης απέναντι στις δυνάμεις του κεφάλαιου, από τη δυσμενή κατάσταση του κινήματος, από τις λειψές έως ανύπαρκτες

Υπέρ της ανάπτυξης οι επενδύσεις για τον πόλεμο, πανηγυρίζει ο Δένδιας που δε θέλει πλέον τα στελέχη του στρατεύματος (κλασική πελατεία της δεξιάς- ακροδεξιάς και του ιδίου στις όποιες πολιτικές φιλοδοξίες του), να «διάγουν σε έντιμη πενία».  Δε γεννάται φυσικά ανάλογο ζήτημα για νοσηλευτές και γενικότερα εργαζόμενους που οι εξοντωτικοί ρυθμοί δουλειάς καθημερινά  οδηγούν σε σακατέματα ή και στο θάνατο