8ωρο

Η συμπλήρωση 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη, μαζί με τις πυκνές εξελίξεις που μεσολάβησαν στο διάστημα αυτό, αν μη τι άλλο είναι ενδεικτικές της αντιδραστικής ρότας των πραγμάτων. Το κεφάλαιο, η αστική τάξη, η κυβέρνηση, δείχνουν με ωμότητα και κυνισμό πως η πολιτική όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα και εξελίσσεται με

Πληθαίνουν οι τοποθετήσεις και οι διαπιστώσεις με δημοσιεύματα στον τύπο, πως η ακρίβεια κατατρώει το λαϊκό εισόδημα. Αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα βιώνει, με οδυνηρό και τραγικό πολλές φορές τρόπο, η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου της δουλειάς που δυσκολεύεται να καλύψει βασικές- θεμελιώδεις ανάγκες κάθε μήνα. Έτσι οδηγείται σε περικοπές ακόμη και στα τρόφιμα, περιορίζοντας δραματικά την κατανάλωσή τους, όπως αυτό

Εδώ και περίπου 10 μέρες αχός σηκώνεται στην ειδησεογραφία γύρω από το πρόσωπο του προέδρου της ΓΣΕΕ.

Μόνο ως αφορμή και προς άνοιγμα μια άλλης συζήτησης, χρήσιμης κατά τη γνώμη μας για το κίνημα ξεκινάμε με αυτά τα γεγονότα.

Το σημερινό αυτό περιστατικό υπογραμμίζει και αυτό την πολιτική, οργανωτική και ιδεολογική κυριαρχία αστικών δυνάμεων στο λεγόμενο συνδικαλιστικό κίνημα και στις

Σταθερά, ωμά και αταλάντευτα κινείται η κυβέρνηση της Ν.Δ. στην προώθηση της πολιτικής «όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο». Σ’ αυτό το πλαίσιο οι επιταχύνσεις «πρόσω ολοταχώς», όπως ονομάστηκαν από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, των μεταρρυθμίσεων (όπου ακούνε για μεταρρυθμίσεις οι εργαζόμενοι αυτό που περιμένουν είναι η παραπέρα αναίρεση κατακτήσεων και δικαιωμάτων που απέσπασαν και κατοχύρωσαν μέσα από αποφασιστικούς

Η πραγματική εγκληματική οργάνωση δολοφονεί τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Οι εικόνες βαρβαρότητας που από εχθές κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο, καταγράφουν μια ακόμα δολοφονία της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο.

Αυτή τη φορά περισσότερο πολιτικοποιημένη και άμεσα καλυπτόμενη από το σύστημα των ΗΠΑ. Μια δολοφονία λευκής Αμερικανίδας πολίτη αυτή τη φορά, η οποία μετά τη δολοφονία της κατηγορήθηκε

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

«Λαέ μη σφίγγεις άλλο το ζωνάρι, μην έχεις πια την πείνα για καμάρι» ήταν οι στίχοι που αγγίξανε όσο τίποτε άλλο τις μάζες των κολασμένων τον Ιούνη του 1973 στο μεγάλο μας Τσίρκο, το σπουδαίο αντιπολεμικό- αντιφασιστικό- αντιιμπεριαλιστικό θεατρικό του Ιάκωβου Καμπανέλη, που άφησε εποχή κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Νοέμβρη και τα επόμενα χρόνια.

Στις μέρες μας η αστική τάξη

Με τα μνημόνια η ντόπια πλουτοκρατία έκανε ευκαιρία την κρίση χρέους, που η ίδια και το σύστημά της δημιούργησε, για ν’ ανοίξει νέους κύκλους κερδοφορίας λεηλατώντας μισθούς, ωράρια και κάθε λογής εργασιακά δικαιώματα.

Τα αμέσως επόμενα χρόνια, το “σχέδιο ανάκαμψης” των κερδών του κεφαλαίου συνοδεύονταν με την έκθεση Πισαρίδη που όριζε και καθόριζε τη συνέχεια των αντεργατικών (αντι) μεταρρυθμίσεων  ως

Nα στηρίξουμε σε αυτή την κατεύθυνση την απεργία της Τρίτης 14 Οκτώβρη

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την

Είναι ξεκάθαρο πως η εξάντληση που προκαλούν τα ατελείωτα ωράρια, συν το πήγαινε – έλα στη δουλειά, οδηγούν στην σωματική, ψυχική και πνευματική τελικά εξόντωση του εργαζομένου. Ξεκάθαρα εξοντωτικά ωράρια και εντατικοποίηση στη δουλειά είναι και αιτία για θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα και σακατέματα που καθημερινά πυκνώνουν, αποκαλύπτοντας την πραγματικότητα της ξέφρενης εκμετάλλευσης στην οποία επιδίδονται οι εργοδότες, όσο οι εργατικές

Δρομολογείται στο επόμενο διάστημα η ψήφιση του νέου αντεργατικού νομοσχεδίου που θα χτυπήσει παραπέρα τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ευρύτερα. Παίρνει τη σκυτάλη από τα νομοσχέδια Χατζηδάκη, Γεωργιάδη και το νομοσχέδιο για τον κατώτατο που ψηφίστηκαν τα προηγούμενά χρόνια για να γκρεμίσει ότι έχει απομείνει από κατάκτηση του κόσμου της δουλειάς. Είναι μέσα στο κλίμα επίθεσης παγκοσμίως

Οι “δείκτες” και τα “νούμερα” που πλασάρουν τα κέντρα του κεφαλαίου, από την Κομισιόν μέχρι τους εγχώριους υποτακτικούς τους, προσπαθούν να συσκοτίσουν μια αμείλικτη πραγματικότητα: η εργατική τάξη, ο λαός, βρίσκεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη επίθεση. Τώρα, με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, αυτή η επίθεση παίρνει σάρκα και οστά σε κάθε πτυχή της εργασιακής ζωής, απειλώντας να διαλύσει ό,τι απέμεινε