Επίθεση

Το διάγγελμα Μητσοτάκη για την εκκίνηση διαδικασιών για αναθεώρηση του συντάγματος, συμπίπτει με σοβαρές διεργασίες απ’ άκρη σ’ άκρη στο πολιτικό σκηνικό.

Είναι δοσμένο ότι για να αναθεωρηθεί ένα άρθρο με απλή πλειοψηφία από την επόμενη αναθεωρητική βουλή, χρειάζεται 180 ψήφους από την υπάρχουσα βουλή. Έτσι στο κοινοβουλευτικό επίπεδο η Ν.Δ. του Μητσοτάκη επιδιώκει την πρωτοβουλία κινήσεων με στόχο να

2,5 χρόνια πριν, ήταν το αποτρόπαιο έγκλημα στην Πύλο, των εκατοντάδων νεκρών προσφύγων και μεταναστών. 3 μήνες πριν, τα ναυάγια νότια της Κρήτης που κι αυτά πρόσθεσαν κι άλλους θαλασοπνιγμένους στη μακριά αυτή λίστα. Τώρα σειρά έχει το έγκλημα στη Χίο, με τους 15 νεκρούς, τις 2 εγκυμονούσες που απέβαλαν, τους δεκάδες τραυματίες μεταξύ άλλων παιδιά, από το διεμβολισμό του

Έχει περάσει μια εβδομάδα από το νέο έγκλημα του κεφαλαίου στη μπισκότοβιομηχανία της βιολαντα. Ένα έγκλημα της πολιτικής όλα στο κεφάλαιο όλα για το κεφάλαιο, το οποίο για ακόμα μια φορά αποκαλύπτει στα μάτια του κόσμου της δουλειάς και του μόχθου τους στυγνούς όρους εκμετάλλευσης που επιβάλλει στην εποχή μας η κυριαρχία των δυνάμεων της κεφαλαιοκρατίας.

Το νέο αυτό περιστατικό

Ο λαός και η εργατική τάξη της Μινεάπολης των ΗΠΑ βιώνει τις τελευταίες εβδομάδες σκηνικά ωμής και δολοφονικής βίας από την ομάδα ICE του αμερικάνικου κράτους. Πρόσφατα είχαμε και τη 2η δολοφονία Αμερικανού αλληλέγγυου που απλά βιντεοσκοπούσε την φασιστική δράση της ομάδας αυτής. Λίγους μήνες πριν είχαμε στο Λος Άντζελες αντίστοιχα πογκρόμ μεταναστών με την αμερικάνικη κυβέρνηση να απαντάει στις

Το ταξικό πλαίσιο της πάλης των αγροτών

Αποδείχτηκε πως επρόκειτο πράγματι για έναν σπουδαίο αγώνα ενός σημαντικού κομματιού του κόσμου της δουλειάς ενάντια στην αντιλαϊκή επίθεση και στην πολιτική «όλα στο κεφάλαιο». Έχει σημασία να γίνει ξεκάθαρο αυτό από την πλευρά των ταξικών δυνάμεων. Πως ο αγώνας αντίστασης των φτωχομεσαίων αγροτών ενάντια στο ξεκλήρισμα τους είναι αγώνας κόντρα στις ντόπιες

Εδώ και δύο εβδομάδες ξανά έρχεται στην ειδησεογραφία η κοινωνική και γεωπολιτική πραγματικότητα που υπάρχει στο Ιράν.

Από τις 28 του Δεκεμβρίου με βάση τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα, τη διευρυμένη φτώχεια και ακρίβεια, ξεσπούν σε διάφορες πόλεις της χώρας σημαντικές διαδηλώσεις.

Διαδηλώσεις οι οποίες εκ των πραγμάτων, σύντομα και με βάση τις διευρυμένες ταξικές και κοινωνικές αντιθέσεις στα πλαίσια της ιρανικής κοινωνίας,

Η πραγματική εγκληματική οργάνωση δολοφονεί τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Οι εικόνες βαρβαρότητας που από εχθές κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο, καταγράφουν μια ακόμα δολοφονία της μεγαλύτερης δημοκρατίας στον κόσμο.

Αυτή τη φορά περισσότερο πολιτικοποιημένη και άμεσα καλυπτόμενη από το σύστημα των ΗΠΑ. Μια δολοφονία λευκής Αμερικανίδας πολίτη αυτή τη φορά, η οποία μετά τη δολοφονία της κατηγορήθηκε

Το κακοστημένο κυβερνητικό σόου όπου, εν είδη τελεσίγραφου, ανακοίνωσε με ωμή σκληρότητα μέτρα ψίχουλα, καταρρίπτει κάθε αυταπάτη για τη διάθεση των εντολοδόχων κεφαλαίου και Ε.Ε. να μετριάσουν έστω την αντιαγροτική πολιτική που οδηγεί σε νέο κύμα ξεκληρίσματος τη φτωχομεσαία αγροτιά.

Τώρα η κυβέρνηση μπροστά στην ανάγκη ζωής των αγροτών να συνεχίσουν ν’ αντιστέκονται, μεθοδεύει ξανά την τρομοκρατία με αναθέρμανση της

Η απροκάλυπτη επίθεση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του νόμιμου ηγέτη μιας μεγάλης κυρίαρχης χώρας με τις χαμηλών τόνων αντιδράσεις από Ρωσία- Κίνα- Ε.Ε., είναι πρόκληση κατά κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και χαρακτηριστική εκδήλωση ιμπεριαλιστικής ωμότητας των Γιάνκηδων.

Αποτελεί άλλη μια αποκάλυψη του «ειρηνιστή» Τραμπ που δε θα αρκεστεί στη Βενεζουέλα, ούτε καν στην επιβολή ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας

Η κοροϊδία με την πληρωμή επιδοτήσεων έλαβε τέλος σ’ ότι αφορά τους αγροκτηνοτρόφους, που διαπιστώνουν ψίχουλα στους λογαριασμούς αντί για τα ποσά που δικαιούνται εδώ και μήνες και εξαιτίας αυτού είναι σε πλήρες αδιέξοδο με τη δουλειά τους (τα κοπάδια και οι καλλιέργειες έχουν έξοδα), αλλά και με το βιοπορισμό τους.

Η οργή, που ξεχειλίζει πλέον, τους οδηγεί μαζικά στα

Πανηγυρικές φωτογραφίες, διθυραμβικές δηλώσεις των στελεχών του συστήματος, αλλά και των (κρατικοδίαιτων, ξεπουλημένων) συνδικαλιστικών ηγεσιών των εργαζομένων, για την “εθνική επιτυχία”, τη συμφωνία, για τις συλλογικές συμβάσεις. Ίσως κατάφεραν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, να συμφιλίωσαν τον θηρευτή με το θήραμα, να “κατήργησαν” (ξανά) την ταξική πάλη, να βρήκαν τα κοινά συμφέροντα του κόσμου της δουλειάς και του κεφαλαίου. Αλλά για

Είναι άραγε τζάμπα μάγκες οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές (οι λεγόμενοι πρόθυμοι) και εκ του ασφαλούς υπονομεύουν τις ειρηνευτικές προσπάθειες των ΗΠΑ του Τραμπ;

Καμώνονται δηλαδή τους Ναπολέοντες για όσο την βασική ευθύνη για τον πόλεμο στην Ουκρανία εξακολουθούν να την έχουν οι ΗΠΑ, που ουσιαστικά τον πυροδότησαν; Σ’ αυτό θα δώσει απάντηση το αμέσως επόμενο διάστημα η επιλογή που θα γίνει